Postępowanie zabezpieczające w sprawach własności intelektualnej ze szczególnym uwzględnieniem spraw patentowych

Niniejsza praca poświęcona została postępowaniu zabezpieczającemu w sprawach własności intelektualnej, ze szczególnym uwzględnieniem spraw patentowych. Jej celem było zbadanie relacji pomiędzy modelem ochrony praw wyłącznych a konstrukcją postępowania zabezpieczającego, a także ocena zmian wprowadzonych nowelizacją Kodeksu postępowania cywilnego z 2023 r. oraz projektowanych zmian z 2025 r. Punktem wyjścia dla rozważań stała się hipoteza, zgodnie z którą postępowanie zabezpieczające nie stanowi samodzielnego źródła ochrony praw własności intelektualnej, lecz pozostaje konsekwencją przyjętego modelu ochrony materialnoprawnej. W pierwszym rozdziale omówiono charakter, funkcje i cele postępowania zabezpieczającego oraz podstawy zabezpieczenia. Szczególną uwagę poświęcono specyfice spraw własności intelektualnej, w których zabezpieczenie może wywoływać istotne skutki gospodarcze jeszcze przed wydaniem wyroku merytorycznego. Przedstawiono również problem uprawdopodobnienia roszczenia w sprawach patentowych, zwłaszcza w kontekście oceny ważności patentu i prawdopodobieństwa naruszenia. Drugi rozdział poświęcony został analizie modelu postępowania zabezpieczającego obowiązującego przed nowelizacją z 2023 r. Omówiono ówczesną praktykę orzeczniczą oraz główne problemy wskazywane w doktrynie, w szczególności zarzuty dotyczące nadmiernego uprzywilejowania uprawnionych oraz niewystarczającej ochrony obowiązanych. Przedstawiono również dyskusję dotyczącą tzw. listów ochronnych oraz szerszy kontekst sporów patentowych w sektorze farmaceutycznym. W rozdziale trzecim przeanalizowano nowelizację Kodeksu postępowania cywilnego z 2023 r., obejmującą m.in. obowiązek wysłuchania obowiązanego, nowe zasady oceny prawdopodobieństwa unieważnienia prawa wyłącznego oraz termin sześciu miesięcy na złożenie wniosku o zabezpieczenie. Zbadano praktykę stosowania nowych przepisów oraz argumenty prezentowane zarówno przez zwolenników, jak i przeciwników reformy. Rozdział czwarty dotyczy projektowanych zmian legislacyjnych z 2025 r. oraz kierunków dalszej ewolucji postępowania zabezpieczającego w sprawach własności intelektualnej. W piątym rozdziale podjęto próbę systemowego ujęcia problemów związanych z postępowaniem zabezpieczającym w sprawach własności intelektualnej oraz oceniono relację pomiędzy modelem ochrony praw wyłącznych a zakresem ochrony procesowej. W pracy przyjęto, że spór dotyczący postępowania zabezpieczającego ma przede wszystkim charakter systemowy i wynika z odmiennych założeń dotyczących funkcji oraz zakresu ochrony praw wyłącznych. W konsekwencji nie jest możliwe skuteczne reformowanie postępowania zabezpieczającego w oderwaniu od szerszego modelu ochrony własności intelektualnej. Praca prowadzi do wniosku, że zwiększenie ochrony obowiązanego może być uzasadnione wyłącznie wtedy, gdy towarzyszy mu równoczesna rewizja materialnoprawnego modelu ochrony praw wyłącznych.