Teoria i praktyka polityki społecznej

W artykule politykę społeczną przedstawiono najpierw jako część większej całości złożonej z państwa, polityki, administracji i rządzenia. Jest ona przedmiotem dyskusji o charakterze aksjologicznym, które zostały przedstawione poprzez spektrum stanowisk z zakresu filozofii politycznej. Dotyczą one mniej lub bardziej bezpośrednio również polityki społecznej i są podstawą do bardziej praktycznego myślenia o jej celach i instrumentach. W ujęciu bardziej akademickim polityka społeczna była definiowana z użyciem najbardziej podstawowych pojęć głównych dyscyplin nauk społecznych. Zaproponowano, aby ramą łączącą wszystkie ujęcia był rozwój społeczeństwa. Część akademickiego podejścia do polityki społecznej koncentruje się na wyjaśnianiu jej historii. Dzielona jest ona na kilka etapów: genezy, rozwoju i ograniczania. Sformułowano już wiele teorii, które miały wyjaśniać dlaczego ta historia przebiegała w taki sposób i skąd biorą się różnice pomiędzy krajami. Po ich charakterystyce podjęto próbę ujęcia polityki społecznej w kontekście napięcia między teorią i praktyką. Upraktycznianie teorii i uteoretycznianie praktyki prowadzi do tworzenia modeli teoretycznej praktyki polityki społecznej. Krótko przedstawiono jeden z takich modeli z trzema podstawowymi jego elementami: planowaniem, realizowaniem i racjonalizowaniem polityki społecznej.

The article analyses both theory and practice of social policy. The author presents social policy as an element of state, politics, administration, and governing; it is also a subject of axiological discus‑ sions through various perspectives of political philosophy. From an academic perspective, social policy was defined by some basic terms of the main social science disciplines. This perspective partly concentrates on explaining history of social policy: its origins, growth, and limitations. There are many theories ex‑ plaining why there are differences among countries. In the last part of the article the author looks at social policy as a practice.