Materialność betonu w House Rachel Whiteread. Między brutalizmem Londynu i kulturą pamięci.

Praca poświęcona jest przedstawieniu i analizie tożsamości betonu jako materiału w rzeźbie Rachel Whiteread House w kontekście architektury brutalizmu powojennego Londynu i kultury upamiętnienia. Celem pracy jest wykazanie, że materiał użyty do wykonania odlewu nie pełni jedynie funkcji nośnika koncepcji artystycznej, lecz sam staje się czynnym elementem znaczeniowym dzieła. Punktem wyjścia dla pracy jest osadzenie materiału rzeźby - betonu w polu badań, polegających na zestawieniu brutalistycznej tożsamości betonu, jako języka powojennej architektury londyńskich osiedli z jego rolą w kulturze memoratywnej. Praca składa się z czterech rozdziałów, które mają prowadzić czytelnika od ogólnej refleksji nad betonem jako zjawiskiem kulturowym, poprzez szczegółową analizę procesu powstawania House, aż po dwie warstwy interpretacyjne, czyli dialog z brutalizmem oraz zaistnieniu w kulturze pamięci. Wobec tego metody badawcze zastosowane w pracy są syntezą analizy formalnej, ikonograficznej i ikonologicznej, wraz z analizą porównawczą i badaniami nad literaturą, ze szczególnym uwzględnieniem metodologii, która opiera się na analizie materialności w sztuce współczesnej, kontekstualizacji w teoriach kultury pamięci oraz krytycznej lekturze literatury przedmiotu.

The thesis is devoted to presenting and analysing the identity of concrete as a material in Rachel Whiteread's sculpture House, in the context of the architecture of post-war London brutalism and the culture of commemoration. The aim of the thesis is to demonstrate that the material used to make the cast does not merely serve as a carrier of the artistic concept, but itself becomes an active semantic element of the work. The starting point of the thesis is the placement of the sculpture's material - concrete - within a field of research consisting in juxtaposing the brutalist identity of concrete as the language of post-war architecture of London housing estates with its role in the culture of memory. The thesis consists of four chapters, which are intended to guide the reader from a general reflection on concrete as a cultural phenomenon, through a detailed analysis of the process of creating House, to two interpretative layers, namely the dialogue with brutalism and its presence in the culture of memory. Accordingly, the research methods applied in the thesis are a synthesis of formal, iconographic and iconological analysis, together with comparative analysis and literature studies, with particular emphasis on a methodology based on the analysis of materiality in contemporary art, contextualisation within theories of memory culture, and a critical reading of the subject literature.