La relation mère/enfant chez Annie Ernaux (Une femme) et Didier Eribon (Vie, vieillesse et mort d’une femme du peuple)

Praca analizuje sposób przedstawienia relacji matka-dziecko w Pewnej kobiecie Annie Ernaux oraz Życiu, starości i śmierci kobiety z ludu Didiera Eribona. Jej głównym celem jest wykazanie, w jaki sposób awans społeczny, różnice pokoleniowe oraz tożsamość seksualna wpływają na więź autorów z matkami. Praca przedstawia również znaczenie śmierci matki i doświadczenia żałoby dla kształtowania ich twórczości. Porównanie obu tekstów pokazuje, że awans społeczny prowadzi do oddalenia od rodziny i poczucia zerwania ze środowiskiem pochodzenia. Jednocześnie pisanie umożliwia autorom ponowne zwrócenie się ku własnej historii oraz ocalenie pamięci o matkach. Utwory Ernaux i Eribona wykraczają tym samym poza osobiste świadectwo straty, stając się próbą przywrócenia głosu kobietom z klas ludowych i wpisania ich doświadczenia w szerszy kontekst społeczny.

This thesis examines the representation of the mother-child relationship in A Woman’s Story by Annie Ernaux and The Life, Old Age, and Death of a Working-Class Woman by Didier Eribon. Its main objective is to demonstrate how social mobility, generational differences, and sexual identity shape the authors’ relationships with their mothers. The thesis also explores the significance of the mother’s death and the experience of mourning in the development of their writing. A comparison of the two texts shows that social mobility leads to a distancing from one’s family and a sense of rupture with one’s social background. At the same time, writing enables the authors to reconnect with their personal history and preserve the memory of their mothers. Ernaux’s and Eribon’s works thus go beyond a personal testimony of loss, becoming an attempt to restore a voice to working-class women and to inscribe their experiences within a broader social context.

Ce mémoire analyse la représentation de la relation mère-enfant dans Une femme d’Annie Ernaux et Vie, vieillesse et mort d’une femme du peuple de Didier Eribon. Son objectif principal est de montrer comment l’ascension sociale, les différences générationnelles et l’identité sexuelle influencent les liens que les auteurs entretiennent avec leurs mères. Le mémoire examine également l’importance de la mort de la mère et de l’expérience du deuil dans la construction de leur œuvre. La comparaison des deux textes montre que la mobilité sociale entraîne un éloignement de la famille et un sentiment de rupture avec le milieu d’origine. Dans le même temps, l’écriture permet aux auteurs de se tourner à nouveau vers leur propre histoire et de préserver la mémoire de leurs mères. Les œuvres d’Ernaux et d’Eribon dépassent ainsi le simple témoignage personnel pour devenir une tentative de redonner une voix aux femmes des classes populaires et d’inscrire leur expérience dans un contexte social plus large.