How Cognitive Emotion Regulation Shapes Stress Reactivity

Badanie to zostało przeprowadzone w celu sprawdzenia, czy strategie poznawczej regulacji emocji przewidują postrzeganą reaktywność na stres wśród studentów. Próba obejmowała 256 osób, które wypełniły Kwestionariusz Poznawczej Regulacji Emocji (CERQ) oraz Skalę Postrzeganej Reaktywności na Stres (PSRS). W badaniu zastosowano dobór wygodny. Przeprowadzono analizę regresji wielokrotnej, aby sprawdzić, czy strategie adaptacyjne i nieadaptacyjne istotnie przewidują ogólną oraz specyficzną dla domen reaktywność na stres. Ogólny model dla całkowitej reaktywności na stres nie był istotny statystycznie. Chociaż niektóre wyniki w poszczególnych domenach okazały się istotne, samobiczowanie i ruminacja były pozytywnymi predyktorami reaktywności na przeciążenie pracą, a niektóre strategie adaptacyjne wykazały mieszane efekty. Pozytywne przekierowanie uwagi, skupienie się na planowaniu i spojrzenie z dystansu wiązały się z niższą reaktywnością w określonych obszarach, takich jak reaktywność na porażkę czy przedłużoną reaktywność. Jednak akceptacja i spojrzenie z dystansu niespodziewanie przewidywały wyższą reaktywność w niektórych kontekstach. Wyniki sugerują, że strategie nieadaptacyjne stanowią czynniki ryzyka dla reaktywności na stres, podczas gdy strategie adaptacyjne mają ochronne działanie, które jest bardziej zależne od kontekstu. Podkreśla to potrzebę uwzględniania zarówno rodzaju strategii poznawczej, jak i specyficznego kontekstu stresowego przy opracowywaniu interwencji mających na celu obniżenie podatności studentów na stres.

This study was done with the purpose of examining whether cognitive emotion regulation strategies predict perceived stress reactivity among university students. A sample size of 256 students, recruited mainly through convenience sampling method, completed the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ) and the Perceived Stress Reactivity Scale (PSRS). A multiple regression analysis was done to check whether adaptive and maladaptive strategies significantly predicted overall and domain-specific stress reactivity. The overall model for total stress reactivity was not significant. Although some domain specific findings were significant, self-blame and rumination were positive predictors of reactivity to work overload, some adaptive strategies also showed mixed effects. Positive refocusing, refocus on planning, and putting into perspective were associated with lower reactivity in specific domains such as reactivity to failure and prolonged reactivity, yet acceptance and putting into perspective unexpectedly predicted higher reactivity in some contexts. The results suggest that maladaptive strategies are risk factors for stress reactivity, while adaptive strategies provide protective effects that are more context-specific. This highlights the need to consider both the type of cognitive strategy and the particular stress context when developing interventions aimed at lowering stress vulnerability in students.