Rola Unii Europejskiej i prawa międzynarodowego w zwalczaniu cyberprzemocy wobec kobiet i osób LGBTQ w Polsce

Cyberprzemoc ze względu na płeć nie jest zjawiskiem nowym, chociaż w literaturze to pojęcie pojawia się od stosunkowo niedawna. Pomimo coraz większego nacisku ze strony organizacji międzynarodowych na jej zwalczanie, do dziś nie udało się osiągnąć jednej wspólnej definicji cyberprzemocy ze względu na płeć, m.in. ze względu na różnicę poglądów dotyczącą tego, kogo dokładnie powinny chronić przepisy zwalczające tę cyberprzemoc. Kryminalizacja cyberprzemocy i jej konkretnych przejawów sprawia problem zarówno organizacjom międzynarodowym i Polsce. Analizując i porównując ze sobą regulacje prawnokarne organizacji międzynarodowych i Polski dotyczące cyberstalkingu, udostępniania bez zgody treści intymnych lub zmanipulowanych oraz mowy nienawiści ze względu na płeć niniejsza praca stara się określić luki prawne w polskiej regulacji cyberprzemocy. Udaje się zidentyfikować szereg luk prawnych wynikających z braku regulacji przestępstw, które powstały lub zmieniły się wraz z nowymi technologiami, m.in. brak odpowiedniej kryminalizacji tworzenia i rozpowszechniania deepfake’ów, zbyt wąski zakres ochrony ofiar cyberstalkingu oraz niemalże kompletny brak uregulowania mowy nienawiści ze względu na płeć.

Gender-based cyberviolence is not a new phenomenon, although the term has only appeared in the literature relatively recently. Despite increasing pressure from international organisations to combat it, no single, common definition of gender-based cyberviolence has yet been agreed upon, partly due to differing views on exactly whom the legislation combating such cyberviolence should protect. The criminalisation of cyberviolence and its specific manifestations poses a problem for both international organisations and Poland. By analysing and comparing the criminal law regulations of international organisations and Poland concerning cyberstalking, the non-consensual sharing of intimate or manipulated images, and gender-based hate speech, this study seeks to identify legal loopholes in Polish regulations on cyberbullying. It succeeds in identifying a number of legal loopholes resulting from the lack of regulation of offences that have emerged or evolved alongside new technologies, including the lack of adequate criminalisation of the creation and dissemination of deepfakes, the overly narrow scope of protection for victims of cyberstalking, and the almost complete lack of regulation of gender-based hate speech.