Autentyczność historyczna czy​ współczesne wyobrażenia? Kary cielesne, tortury i egzekucje w grze Kingdom Come: Deliverance 2 w świetle koncepcji neomediewalizmu

Celem niniejszej pracy licencjackiej jest zbadanie reprezentacji kar cielesnych, tortur i publicznych egzekucji w historycznej grze wideo Kingdom Come: Deliverance 2 oraz wykazanie, że mechaniki te nie służą rzetelnej rekonstrukcji historycznego prawa, lecz stanowią współczesne, neomediewalistyczne symulakrum. Praca opiera się na analizie wykorzystującej koncepcje „epoki barbarzyńskiej” Umberto Eco, komercjalizacji przeszłości Michała Pawlety oraz teorii władzy i dyscypliny Michela Foucaulta. W badaniach zastosowano metodę etnograficznej obserwacji uczestniczącej, która posłużyła do empirycznej rekonstrukcji wirtualnego kodeksu karnego w świecie gry od wewnątrz. Uzyskane wyniki wskazują, że wdrożony system strażników funkcjonuje jako algorytmiczny, cyfrowy Panoptykon, wykorzystujący stan niepewności do wymuszania na graczu posłuszeństwa i samokontroli. Ponadto udowodniono, że w oskryptowanych scenach tortur twórcy stosują mechanizm „selektywnej autentyczności”, pozbawiając przemoc jej historycznych, nieodwracalnych konsekwencji. Z przeprowadzonych badań płynie wniosek, że wirtualna kaźń w badanej produkcji to zjawisko z pogranicza mrocznej turystyki (dark tourism). Okrucieństwo zostało w niej przekształcone w bezpieczny, estetyczny rekwizyt, służący wyłącznie potęgowaniu immersji i zaspokajaniu popkulturowych oczekiwań współczesnego konsumenta.

The purpose of this BA thesis is to examine the representation of corporal punishment, torture, and public executions in the video game Kingdom Come: Deliverance 2, and to demonstrate that these mechanics do not serve as a reliable reconstruction of historical law, but rather constitute a contemporary, neo-medieval simulacrum. The study was based on an analysis utilizing Umberto Eco's concept of the barbaric age, Michał Pawleta's commercialization of the past, and Michel Foucault's theory of power and discipline. The method of ethnographic participant observation was applied to empirically reconstruct the virtual penal code within the game world from the inside. The results revealed that the implemented guard system functioned as an algorithmic, digital Panopticon, utilizing a state of uncertainty to enforce player obedience and self-control. Furthermore, it was proven that in scripted torture scenes, the creators applied the mechanism of selective authenticity, depriving violence of its historical, irreversible consequences. Finally, it was concluded that the virtual torment in the examined production is a phenomenon bordering on dark tourism. Cruelty was transformed into a safe, aesthetic prop, serving solely to enhance immersion and satisfy the pop-cultural expectations of the contemporary consumer.