Rozwój regionalny w warunkach centralnego planowania. Przypadek Polski w latach 1960–1973

Artykuł koncentruje się na wpływie polityki inwestycyjnej na konwergencję regionalną w Polsce w latach 1960–1973. Na podstawie oficjalnych statystyk dotyczących regionalnego produktu materialnego netto i brutto oraz struktury zawodowej (sektor materialny/niematerialny) zrekonstruowano poziom PKB dla poszczególnych regionów Polski. Przeprowadzona analiza wykazała brak konwergencji regionalnej zarówno typu sigma, jak i beta. W rezultacie przeprowadzone badanie potwierdziło, że przestrzenna alokacja inwestycji w Polsce okresu rządów Gomułki i Gierka nie sprzyjała polityce konwergencji, a ze względu na inne cechy gospodarki centralnie planowanej spontanicznie wyłaniający się polaryzacyjny model rozwoju również okazał się nieefektywny.