Non-Normative Chinese Characters in the Writing System of the Taiwanese Language

Niniejsza praca analizuje nienormatywne sposoby zapisu słów i morfemów języka tajwańskiego (Tâi-gí) w znakach chińskich. Aby zademonstrować różne sposoby zapisu i ich potencjalne znaczenia, w tekście zanalizowano relacje między brzmieniem, znaczeniem i formą graficzną w różnych tajwańskich metodach pisma, w szczególności chāi-lâi-jī ‘znaków rodzimych’, pún-jī ‘znaków [etymologicznie] oryginalnych’ oraz kontrowersyjnego Hôa-chheⁿ-bûn ‘pisma z planety Chiny’. Przyjmując perspektywę emiczną, w pracy ujęto język tajwański i jego system pisma jako samowystarczalną, kompletną całość. Celem podjętych rozważań jest podkreślenie znaczenia pisma, w szczególności nienormatywnych praktyk piśmienniczych, w dyskusjach na temat tożsamości, historii i kolonializmu.

This work examines non-normative ways of writing Taiwanese (Tâi-gí) words and morphemes in Chinese characters. To demonstrate the various ways of writing and the potential meanings behind them, the study examines the relationships between the sound, meaning and graphic form of various Taiwanese writing methods, particularly chāi-lâi-jī ‘native characters’, pún-jī ‘[etymologically] original characters’ and the controversial Hôa-chheⁿ-bûn ‘writing from the China planet’. By adopting an emic perspective, this study approaches the Taiwanese language and its writing system as a self-sufficient, complete entity. This work aims to highlight the importance of non-normative writing practices and writing in general, in discussions about identity, history and colonialism.