Charakter prawny sankcji ze strony Bankowego Funduszu Gwarancyjnego za niespełnienie wymogu MREL oraz ich ekonomiczna skuteczność

Wymóg MREL jest elementem ram resolution. Ustanowienie wymogu MREL wprost wiąże się z podstawową zasadą resolution, którą jest obowiązek pokrywania strat instytucji w pierwszej kolejności przez akcjonariuszy, a następnie przez wierzycieli. Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, czy udzielone organowi resolution ustawowe kompetencje dają realną szansę oddziaływania na podmiot celem doprowadzenia do wypełnienia przez niego wymogu MREL. W tym celu dokonano oceny prawnego charakteru sankcji oraz ich ekonomicznej skuteczności. Analiza prowadzi do wniosku, że poszczególne sankcje mają różne funkcje dominujące (naprawcza, prewencyjna i represyjna) oraz charakteryzują się zróżnicowaną skutecznością rozumianą jako zdolność do oddziaływania na bank w taki sposób, aby zwiększać prawdopodobieństwo spełnienia wymogu MREL. Instrumentem prawnym, cechującym się modelowo wysoką skutecznością (w zakresie bezpośredniego wpływu na zmniejszanie niedoboru MREL) jest wydawanie zaleceń. Z kolei najmniejszą skutecznością (rozumianą zgodnie z przyjętą wyżej definicją skuteczności) charakteryzują się kary pieniężne, które jednak wiążą się z innymi przesłankami oraz kanałami oddziaływania na podmiot przemawiającymi za ich wykorzystaniem.