„Rozerwać pożytecznie”, czyli społeczne funkcje komizmu w czasopiśmie „Motyl” (1828–1831)

W niniejszej pracy podejmuję temat komizmu i jego społecznego oddziaływania na przykładzie warszawskiego czasopisma literacko-rozrywkowego „Motyl” (1828-1831) pod red. Włodzimierza Rafała Druckiego-Lubeckiego. Mam na celu ponowne wprowadzenie wspomnianego periodyku w refleksję literaturoznawczą, pokazując jego wysoki poziom intelektualny i atrakcyjną formę. W tym celu poddaję analizie formy komiczne takie jak satyry, parodie, dowcipy i inne, by na ich podstawie zarysować świadomą i nowoczesną strategię wydawniczą. Odwołuję się przy tym do interdyscyplinarnych badań nad komizmem i czasopiśmiennictwem. Rozważam złożone funkcje intelektualne, jak i społeczne zastosowanych form komicznych. Przede wszystkim zaś przedstawiam „Motyla” jako wydawnictwo dążące tymi środkami do pozycji czołowego pisma kulturalno-rozrywkowego w Warszawie. W pracy wykorzystałem również materiał wcześniej niedostępny, czyli dzienniki Druckiego-Lubeckiego, które pozwoliły dokładniej scharakteryzować redaktora „Motyla”.