La narration du vide et de la fragmentation dans l’œuvre d’Alain Robbe-Grillet

Celem niniejszej pracy jest analiza narracyjnych przejawów pustki i jej traumatycznych konotacji w twórczości Alaina Robbe-Grilleta. Wychodząc z założenia, że po II wojnie światowej w literaturze francuskiej doszło do kryzysu realistycznego przedstawiania świata, autor sytuuje tę tendencję w kontekście badań nad relacją między traumą a literaturą oraz próbuje odpowiedzieć na pytanie, czy w pozornie pozbawionych psychologizacji powieściach Robbe-Grilleta można rozpoznać przejawy realizmu traumatycznego.

The aim of this thesis is to analyse the narrative manifestations of void and its traumatic connotations in the works of Alain Robbe-Grillet. Proceeding from the premise that, in the aftermath of the Second World War, French literature underwent a crisis in the realistic representation of the world, the author situates this trend within the field of research into the relationship between trauma and literature and seeks to determine whether it is possible to identify manifestations of traumatic realism in Robbe-Grillet’s novels, which appear devoid of psychological analysis.

L'objectif de ce mémoire est d'analyser les manifestations narratives du vide ainsi que ses connotations traumatiques dans l'œuvre d'Alain Robbe-Grillet. Partant de l’hypothèse selon laquelle, après la Seconde Guerre mondiale, la littérature française a connu une crise de la représentation réaliste du monde, l’auteur inscrit cette tendance dans le contexte des recherches sur les rapports entre le traumatisme et la littérature et tente de répondre à la question de savoir s’il est possible de discerner des manifestations de réalisme traumatique dans les romans de Robbe-Grillet, qui semblent dépourvus de toute psychologisation.