Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych jako instrument ochrony uczestników obrotu nieruchomościami

Praca poświęcona jest analizie rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych jako jednego z kluczowych mechanizmów zapewniających bezpieczeństwo obrotu nieruchomościami. Punktem wyjścia jest omówienie instytucji ksiąg wieczystych, które stanowią fundament dla regulacji dotyczącej rękojmi, ze szczególnym uwzględnieniem ich cech charakterystycznych oraz funkcji. Na ich tle przedstawiono konstrukcję rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych, przesłanki jej zastosowania oraz skutki prawne w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece. W dalszej części pracy dokonano szczegółowej analizy zakresu zastosowania rękojmi, akcentując jej zasadniczą rolę, jaką jest ochrona nabywców działających w dobrej wierze. Centrum pracy stanowi pogłębione omówienie przesłanek warunkujących zastosowanie rękojmi, jak również tych, które wyłączają możliwość jej zastosowania. Wszelkie rozważania poczyniono na podstawie dorobku doktryny oraz orzecznictwa Sądu Najwyższego. Przeprowadzone rozważania prowadzą do wniosku, że rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych pełni fundamentalną rolę w zapewnieniu stabilności i pewności obrotu nieruchomościami. Stanowi ona instrument równoważący interesy uczestników obrotu poprzez ochronę zaufania do treści księgi wieczystej, przy jednoczesnym zachowaniu określonych granic wynikających z potrzeby ochrony rzeczywistego stanu prawnego.