Zbieracz słów. Tuwim i kolekcjonerstwo jako projekt literacki

Praca Zbieracz słów. Tuwim i kolekcjonerstwo jako projekt literacki skupia się na ukazaniu twórczości Juliana Tuwima jako złożonego projektu literackiego, którego główną strategią jest kolekcjonerstwo. Celem pracy jest wskazanie na przeciwstawne typowej kolekcji materialnej, zbiory oscylujące wokół niematerialnych elementów rzeczywistości, takich jak motywy i tropy literackie, osobiste i zbiorowe wspomnienia, doświadczenia Tuwima. W pracy zostaje najpierw rozszerzone pojęcie kolekcji w oparciu o koncepcje teoretyczne Waltera Benjamina, Jacques’a Derridy i Michela Foucaulta. Następnie wyodrębnione i sproblematyzowane zostają niektóre z kolekcji (nie)oczywistych Juliana Tuwima. Wyróżnienie poszczególnych kolekcji oparto na analizie wybranych utworów Tuwima. Osobnemu namysłowi poddana została kolekcja słowa, która stanowi jednocześnie podstawę oraz główne tworzywo wszystkich wspomnianych wcześniej zbiorów. Kulminacyjną część pracy stanowi refleksja nad Kwiatami polskimi, traktowanymi jako przykład kolekcji totalnej – takiej, która skupia w sobie wszystkie omówione wcześniej zbiory. W efekcie, twórczość Tuwima zostaje ukazana jako spójny, wielowymiarowy projekt literacki, w którym kolekcjonerstwo staje się narzędziem poznania, ekspresji oraz autokreacji.

The study „Collector of Words. Tuwim and Collecting as a Literary Project” focuses on presenting Julian Tuwim's work as a complex literary project, the main strategy of which is collecting. The aim of the study is to point to the opposite of a typical material collection, collections oscillating around immaterial elements of reality, such as literary motifs and tropes, personal and collective memories, and Tuwim's experiences. The study first expands the concept of collection based on the theoretical concepts of Walter Benjamin, Jacques Derrida and Michel Foucault. Subsequently, some of Julian Tuwim's (non)obvious collections are distinguished and problematized. The distinction of individual collections was based on the analysis of selected literary works by Tuwim. The collection of words, which is both the basis and the main material of all the previously mentioned collections were given to a separate thought. The culminating part of the study is a reflection on „Polish Flowers”, treated as an example of a total collection - one that brings together all the previously discussed collections. As a result, Tuwim's work is presented as a coherent, multidimensional literary project in which collecting becomes a tool of cognition, expression and self-creation.