Deutsche Geschichtsschreibung im Dienste der NS-Propaganda. Lexikologische Analyse des Beitrags von Hermann Aubin in der ersten Nummer der NS-Vierteljahresschrift „Die Burg“

Praca jest poświęcona zagadnieniu służebnej roli niemieckiej historiografii w realizacji celów propagandy narodowosocjalistycznej w Trzeciej Rzeszy na przykładzie artykułu Hermanna Aubina opublikowanego w kwartalniku „Die Burg”, wydawanym w Generalnym Gubernatorstwie przez Institut für Deutsche Ostarbeit (Instytut Niemieckiej Pracy dla Wschodu) z siedzibą w Krakowie. Celem badania jest ukazanie, w jaki sposób użycie w tekście naukowym wartościujących i nacechowanych afektywnie leksemów mogło kształtować obraz Niemców i narodów słowiańskich oraz wspierało ideologiczne cele propagandy nazistowskiej. Analiza łączy część ilościową i jakościową oraz pokazuje, że język pełnił w tekście funkcję narzędzia motywowanej ideologicznie interpretacji historii.

The thesis examines the subordinate role of German historiography in serving the aims of National Socialist propaganda in the Third Reich, using Hermann Aubin’s article published in the quarterly Die Burg, issued in the General Government by the Institute for German Eastern Work in Kraków, as its example. The aim of the study is to show how the use of evaluative and affectively marked lexemes in an academic text could shape the image of Germans and Slavic peoples and support the ideological goals of Nazi propaganda. The analysis combines quantitative and qualitative approaches and demonstrates that language functioned in the text as a tool for an ideologically motivated interpretation of history.

Die Arbeit widmet sich der dienenden Rolle der deutschen Geschichtsschreibung bei der Umsetzung der nationalsozialistischen Propagandaziele im Dritten Reich am Beispiel eines Artikels von Hermann Aubin, der im Vierteljahresheft Die Burg veröffentlicht wurde, herausgegeben im Generalgouvernement vom Institut für Deutsche Ostarbeit mit Sitz in Krakau. Ziel der Untersuchung ist es zu zeigen, wie der Einsatz bewertender und affektiver Lexeme in einem wissenschaftlichen Text das Bild der Deutschen und der slawischen Völker formen konnte und die ideologischen Ziele der NS-Propaganda unterstützte. Die Analyse verbindet quantitative und qualitative Verfahren und zeigt, dass die Sprache im Text als Instrument einer ideologisch motivierten Geschichtsinterpretation fungierte.