Rola znaków wizualnych w postcyfrowych formach narracji na przykładzie wirtualnej fotografii w środowisku gry Grand Theft Auto V

Znaki wizualne otaczają nas z każdej strony. Fotografie, filmy, gry wideo, to nic innego, jak systemy znaczeń oparte na kluczach wizualnych. To kody, które musimy odszyfrowywać, jeśli chcemy w pełni zrozumieć treść popkulturowych dzieł. Ich twórcy inspirując się rzeczywistością, używają konkretnego zestawu znaków, aby opowiadać o zastanym świecie w alternatywnej formie. Jakie to zestawy znaków i dlaczego akurat te wybrane przez twórców przypominają nam rzeczywistość? Jak w wielu przypadkach, do prawdy można się jedynie zbliżyć, a nie ją odkryć. Niniejsza praca w poszukiwaniu owej prawdy eksploruje jedno z najsłynniejszych dzieł popkulturowych drugiej dekady XXI wieku, czyli grę wideo GTA V. Za sprawą narzędzia, którym jest tryb fotograficzny umieszczony w mechanice rozgrywki, odbywa się dokumentowanie znaków wizualnych. Zebrany materiał został przeniesiony z powrotem do świata realnego za sprawą odbitek cyjanotypii, wykonanych na bazie „wirtualnych zdjęć”, które mają służyć do podjęcia refleksji nad kreowaniem rzeczywistości poprzez znaki wizualne.

Visual signs surround us on all sides. Photographs, films and video games are nothing more than systems of meaning based on visual cues. These are codes that we must decipher if we are to fully understand the content of pop-culture works. Drawing inspiration from reality, their creators use a specific set of signs to tell stories about the real world in an alternative form. What are these sets of signs, and why do the ones chosen by the creators remind us of reality? As is often the case, one can only approach the truth, not discover it. In the quest for this truth, this thesis explores one of the most famous works of pop culture from the second decade of the 21st century: the video game GTA V. Visual signs are documented using the in-game photo mode as a tool. The collected material has been transferred back into the real world through cyanotype prints, produced from ‘virtual photographs’, which are intended to prompt reflection on the creation of reality through visual signs.