Działania Organizacji Narodów Zjednoczonych wobec konfliktu w Jemenie w latach 2015-2022

Praca licencjacka „Działania Organizacji Narodów Zjednoczonych wobec konfliktu w Jemenie w latach 2015–2022 analizuje złożoność zaangażowania ONZ w kontekście jednego z najtrudniejszych współczesnych konfliktów zbrojnych. Konflikt w Jemenie, który eskalował od 2015 roku, stanowi szczególny przykład nie tylko współczesnych wyzwań humanitarnych, ale i impasu w działaniach międzynarodowych struktur pokojowych. ONZ, jako instytucja zobowiązana do rozwiązywania takich konfliktów, odgrywała znaczącą rolę, lecz zmagała się z wieloma ograniczeniami, w tym politycznymi różnicami w Radzie Bezpieczeństwa oraz trudnościami w dostępie do potrzebujących w regionie. W pracy szczegółowo omówiono instytucjonalno-prawne ramy działania ONZ, wskazując na uprawnienia Rady Bezpieczeństwa, Zgromadzenia Ogólnego oraz Sekretarza Generalnego. Podjęto analizę ich efektywności, uwzględniając m.in. kluczowe rezolucje oraz ich wpływ na eskalację i deeskalację konfliktu. W kontekście działań operacyjnych przedstawiono rolę agencji wyspecjalizowanych, takich jak OCHA, UNICEF i UNHCR, które prowadziły szeroko zakrojoną działalność humanitarną, starając się łagodzić skutki wojny dla ludności cywilnej. Praca zwraca uwagę na trudności w skutecznym działaniu ONZ, wynikające m.in. z prawa weta w Radzie Bezpieczeństwa oraz wpływu interesów geopolitycznych stałych członków. Pokazuje, jak brak zdecydowanej i wspólnej odpowiedzi międzynarodowej może przyczynić się do przedłużania konfliktu i pogłębiania kryzysu humanitarnego.

The undergraduate thesis, “United Nations Actions Towards the Conflict in Yemen from 2015 until 2022,” analyzes the complexity of UN engagement in the context of one of the most difficult modern armed conflicts. The conflict in Yemen, which has escalated since 2015, is a particular example not only of contemporary humanitarian challenges but also of the impasse in the actions of international peacekeeping structures. The UN, as an institution charged with resolving such conflicts, has played a significant role but has struggled with a number of constraints, including political differences in the Security Council and difficulties in accessing those in need in the region. The paper discusses in detail the institutional and legal framework of the UN, pointing to the powers of the Security Council, the General Assembly, and the Secretary-General. An analysis of their effectiveness is undertaken, considering, among other things, key resolutions and their impact on the escalation and de-escalation of the conflict. In the context of operational activities, the role of specialized agencies such as OCHA, UNICEF, and UNHCR, which carried out extensive humanitarian activities in an effort to mitigate the effects of the war on civilians, is presented. The work draws attention to the difficulties of effective UN action due to, among other things, veto power in the Security Council and the influence of the geopolitical interests of the permanent members. It shows how the lack of a decisive and concerted international response can contribute to prolonging the conflict and deepening the humanitarian crisis.