Widma Yamataka Eye w kulturze współczesnej

Praca rekonstruuje funkcjonowanie mitu koncertu Hanatarash traktując go jako punkt wyjścia i ramę analityczną dla szerszego badania tego, jak przemoc performatywna, dźwięk eksperymentalny i sound design funkcjonują dziś w obiegu medialnym. Koncert nie jest jedynym tematem pracy, będąc raczej wydarzeniem, z którym związane idee powracają w kontekście innych performance’ów, filmów czy muzyki. W badaniach posłużono się figurą machiny wojennej, opracowanej przez Deleuze i Guattariego, traktując ją jako analityczną figurę przechwytywania napędu technologicznego w sztuce. Przyjrzano się również yūrei, jako wzorcowi kulturowej cyrkulacji, pryzmat widmontologicznego patrzenia na dziedzinę nowych mediów, oraz tego, w jaki sposób totalność widowiska, rozszczepiona zostaje na mniejsze elementy.

The study reconstructs the functioning of the myth of the Hanatarash concert, taking it as a point of departure and an analytical frame for a broader investigation into how performative violence, experimental sound, and sound design operate within today’s media circulation. The concert is not the study’s sole subject; rather, it serves as an event whose associated ideas recur in the contexts of other performances, films, and music. The analysis adopts Deleuze and Guattari’s figure of the war machine, treating it as an analytical concept for grasping the appropriation of technological momentum in art. It also considers the yūrei as a model of cultural circulation, as a prism for a hauntological gaze on the field of new media, and examines how the totality of the spectacle is fractured into smaller elements.