Utopia Edwarda Abramowskiego. Przyjaźń i etos próżniaczy

Praca podejmuje temat utopijnej podmiotowości opartej na przyjaźni i próżniactwie zarysowanej w pismach Edwarda Abramowskiego. Przeciwstawia się ona heroizacji pracy widocznym w dyskursie lewicowej inteligencji przełomu XIX i XXw. Zamiast postępu działającego według zasad utylitaryzmu i racjonalności, Abramowski proponuje autonomię klasy robotniczej i rozwój oddolnych stowarzyszeń. Daje tym samym nowe narzędzia do spojrzenia na historię kultury polskiej przez kategorię próżniactwa i przyjaźni.