Parent-Reported Emotion Regulation in 4–12-Year-Olds: Psychometrics, Parental Emotion Coaching, Emotional Tendencies in Children, and Practice

Wprowadzenie: Wczesne dzieciństwo to wrażliwy okres rozwoju rozumienia i regulacji emocji, lecz narzędzia przekładające intencje rodziców na codzienny coaching emocjonalny są rzadkie. Celem badania było: (a) ocenić rzetelność polskich adaptacji ERC i ERQ-S, (b) scharakteryzować profil regulacji i ekspresji emocjonalnej dzieci, (c) opisać postawy i zachowania rodzicielskie związane z coachingiem emocjonalnym oraz (d) wskazać obszary do interwencji i rozwoju planowanego narzędzia EST. Metoda: W przekrojowym badaniu ankietowym opiekunowie dzieci 4–12 lat z Warszawy (N = 85) wypełnili ERC, ERQ-S (skale reinterpretacji poznawczej i tłumienia ekspresji) oraz autorskie pytania o modalności ekspresji i zachowania coachingowe. Analizy prowadzono zgodnie z prerejestrowanym planem, z weryfikacją założeń; stosowano Welch/ANOV A lub Kruskala–Wallisa/Manna–Whitneya zależnie od rozkładu, z kontrolą FDR. Wyniki: Rzetelność była wysoka: ERC Regulacja Emocji α = .75 (po usunięciu pozycji 23: α = .83), Chwiejność/Negatywność α = .88, złożona skala adaptacyjnej regulacji (21 pozycji) α = .91; w ERQ-S: reinterpretacja α = .93, tłumienie α = .89. Nie stwierdzono różnic między grupami wiekowymi ani płcią dziecka w głównych wynikach. Dzieci z diagnozami klinicznymi miały wyższą chwiejność/negatywność i niższą adaptacyjną regulację (Welch, p ≤ .027; d ≈ 1.06–1.19) oraz niższe oceny rozpoznawania emocji innych. Najczęstszą modalnością ekspresji była mowa (75%); chłopcy częściej wyrażali emocje działaniami fizycznymi (φ ≈ .28). Oceny kompetencji coachingowych rodziców (pewność, otwartość, aktywne nauczanie, komunikacja) były wysokie i nie różnicowały się istotnie między podgrupami. Dyskusja: Wyraźne różnice kliniczne przy braku efektów wieku i płci sugerują, że (a) raporty rodziców wychwytują wzrost dysregulacji u dzieci z diagnozami, a (b) dyspozycyjne strategie regulacyjne, dodatnia asymetria rozkładów i ograniczona moc mogą maskować subtelne efekty demograficzne. Problematyczność pozycji 23 w ERC wskazuje na potrzebę dalszych analiz pozycji (CFA, IRT, testy niezmienności). Wnioski dla EST: skupić się na regulacji złości i frustracji, rozwijaniu oraz regulacji empatii oraz alternatywach dla ekspresji opartej na działaniach fizycznych; zaleca się ewaluację w badaniach podłużnych z wieloźródłowym raportowaniem.

Introduction: Early childhood is a sensitive period for building emotion understanding and regulation, yet the implementation of tools that translate parental intentions into day-to-day coaching are scarce. This study used parent reports to (a) test the reliability of Polish-translations of Emotion Regulation Checklist and Emotion Regulation Questionnaire-Short form, (b) profile children’s emotion regulation (ER) and expression, (c) characterize parental coaching attitudes/behaviors, and (d) identify targets to inform a planned play-based Emotion Scale Tool (EST). Methods: In a cross-sectional survey, caregivers of children aged 4–12 in Warsaw (N = 85) completed the Emotion Regulation Checklist (ERC), the ERQ-S (reappraisal, suppression), and custom items on expression modalities and coaching. Analyses followed a preregistered plan with assumption checks; Welch/ANOV A or Kruskal–Wallis/Mann–Whitney were applied as appropriate, with familywise false-discovery-rate control. Results: Reliability was high (ERC Emotion Regulation α = .75; improved to .83 after removing a misfitting item; Lability/Negativity α = .88; 21-item Adaptive composite α = .91; ERQ-S Reappraisal α = .93; Suppression α = .89). Age and child gender showed no reliable differences on primary ER outcomes. In contrast, clinically diagnosed children exhibited higher lability/negativity and lower adaptive regulation (Welch tests, p ≤ .027; ds ≈ 1.06–1.19) and were rated lower on recognizing others’ emotions. Verbal expression was the most common modality (75% of cases); boys were more often described as expressing via physical actions (φ ≈ .28). Parental coaching ratings (confidence, self-disclosure, active teaching, openness) were uniformly high and did not differ across subgroups. Discussion: Robust clinical-group differences alongside broadly null age/gender contrasts suggest that (a) parent-reported ER captures meaningful elevations in dysregulation among diagnosed children, and (b) trait-like strategy use, positive skew/ceiling in self-reports, and limited power for small effects may mask subtle demographic patterns. Item-level diagnostics (misfit of ERC Item 23) underscore the need for follow-up CFA/IRT and invariance testing. Findings point to EST targets around anger/frustration regulation, empathy literacy/regulation, and alternatives to action-based expression, to be evaluated in longitudinal, multi-informant designs.