Miasto 15-minutowe a osiedla mieszkaniowe z wielkiej płyty z lat 70. oraz 80. XX wieku - studium przypadku warszawskiego osiedla Chomiczówka

Praca podejmuje tematykę związaną z funkcjonowaniem powojennych osiedli mieszkaniowych w kontekście założeń współczesnej urbanistyki. Jej głównym celem jest ocena stopnia realizacji koncepcji miasta 15-minutowego na przykładzie warszawskiego osiedla Chomiczówka oraz określenie jego samowystarczalności w zakresie dostępu do codziennych usług, infrastruktury społecznej i terenów zielonych.

W rozdziale 1. przedstawiono teoretyczne podstawy idei miasta 15-minutowego, jej ewolucję oraz kluczowe założenia w kontekście zrównoważonego rozwoju przestrzeni miejskich. Rozdział 2. poświęcono genezie oraz specyfice urbanistyczno-architektonicznej osiedli wielkopłytowych w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem historii powstania i założeń projektowych Chomiczówki.

W rozdziale 3., stanowiącym część badawczą, zaprezentowano szczegółową analizę funkcjonalno-przestrzenną oraz badanie dostępności czasowo-przestrzennej kluczowych punktów usługowych, placówek oświatowych, rekreacyjnych i komunikacyjnych na obszarze osiedla. Z kolei rozdział 4. zawiera wnioski z przeprowadzonego badania, wskazując zarówno atuty i obszary samowystarczalności Chomiczówki, jak i zidentyfikowane deficyty przestrzenne. Sformułowane rekomendacje określają potencjał adaptacyjny osiedla do nowoczesnych standardów urbanistycznych oraz kierunki jego dalszej modernizacji.