Znaczenie prezydencji w Radzie Unii Europejskiej dla postrzegania efektywności polskiej polityki europejskiej w Polsce i w Unii Europejskiej

Badanie dotyczy bardzo istotnej w badaniach integracji europejskiej kwestii - efektywności realizacji polskiej polityki europejskiej, w szczególności w jej konkretnym aspekcie, mianowicie w obszarze sprawowania prezydencji w Radzie Unii Europejskiej. Celem badania jest przeanalizowanie znaczenia polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej w warunkach polizbońskich i ocena tej efektywności z perspektywy polskiej i europejskiej (ujmowanej jako instytucje Unii Europejskiej oraz państwa członkowskie). Hipoteza badawcza niniejszej analizy jest stwierdzenie, iż prezydencja Polski w Radzie Unii Europejskiej, choc nie była momentem przełomowym dla żadnej istotnej inicjatywy w ramach integracji europejskiej, została uznana za duży sukces polskiej polityki europejskiej i istotne potwierdzenie jej dużej efektywności zarówno w Polsce, jak i przez przedstawicieli innych państw Unii Europejskiej, a także europejskich instytucji. Co ważne, mimo generalnie niezbyt wysokiej faktycznej oceny efektywności polskiej polityki europejskiej w świetle różnych kryteriów takiej oceny, ewaluacja prezydencji Polski w Radzie UE daje podstawy do znacznie wyższej jej oceny niż całości systemu koordynacji polityki europejskiej w Polsce, mimo trudniejszych warunków wpływu na agendę prezydencji i jej przebieg z racji na uwarunkowania Traktatu z Lizbony. Dość wysoka efektywność realizacji polskiej prezydencji (w zakresie wdrażania jej priorytetów, umacniania dobrego wizerunku Polski – w tym jako godnego zauwania partnera, wzmacniania zdolności administracyjnych) dotyczy wszystkich funkcji, jakie prezydencja formalnie spełnia, pomimo kilku istotnych jej porażek, jak choćby brak sukcesu w kwestii przypieczętowania perspektywy wejścia Ukrainy do Unii Europejskiej, brak wpływu na decyzje dotyczące strefy euro, ale mające wływ na całą UE, brak istotnej siły przebicia w kwestii polityki energetycznej i klimatycznej. W tym kontekście nie należy jednak zapominać, iż polska prezydencja przypadła na okres trwania wielu istotnych kryzysów w UE, co łagodzi nieco gorycz jej porażek i daje większe pole dla docenienia sukcesów.

The analysis concerns a very important issue in the study of European integration - the effectiveness of the implementation of Polish European policy, in particular in its specific aspect, namely in the area of presidency in the Council of the European Union. The aim of the research is to analyze the significance of the Polish Presidency of the Council of the European Union in the post-Lisbon conditions and to assess this effectiveness from the Polish and European perspective (recognized as the institutions of the European Union and the Member States). The research hypothesis of this analysis is the statement that the Polish Presidency in the Council of the European Union, although not a breakthrough for any major initiative in the European integration, was recognized as a major success of Polish European policy and a significant confirmation of its high efficiency both in Poland and by representatives of other European Union countries as well as European institutions. What is important, despite the generally not very high factual assessment of the effectiveness of Polish European policy in the light of various criteria of such evaluation, the evaluation of the Polish presidency in the EU Council gives grounds for a much higher assessment of its efficiency than the entire European policy coordination system in Poland – all that despite the more difficult conditions of conducting the Presidency (from the point of view of its agenda and its course) due to the conditions of the Treaty of Lisbon. The fairly high effectiveness of the implementation of the Polish presidency (in terms of implementing its priorities, strengthening the good image of Poland - including as a dignified partner, strengthening administrative capacity) applies to all functions that the Presidency formally should fulfill, despite several significant failures, such as lack of success in the issue sealing the prospects of Ukraine's entry into the European Union, no influence on decisions regarding the eurozone (but having influence on the entire EU), lack of significant breakthrough in energy and climate policy. In this context, however, it should not be forgotten that the Polish presidency fell on the duration of many important crises in the EU, which mitigates the bitterness of its failures and gives more space for appreciation of its successes.