Doświadczenia, opinie i postawy babć wobec edukacji domowej wnucząt.

Praca koncentruje się na analizie opinii, postaw i doświadczeń babć wobec edukacji domowej swoich wnuków, ze szczególnym uwzględnieniem roli starszego pokolenia w procesie socjalizacji i edukacji. Inspiracją teoretyczną są: koncepcja Emila Durkheima dotycząca funkcji szkoły jako instytucji integrującej społecznie, teoria Talcotta Parsonsa o przeciwwadze między partykularyzmem, a uniwersalizmem w socjalizacji, teoria Pierre’a Bourdieu podkreślającej rolę kapitału kulturowego i społecznego. Badanie jakościowe przeprowadzono wśród pięciu babć, wykorzystując wywiady półustrukturalizowane, które pozwoliły na pogłębioną interpretację różnorodnych postaw i zaangażowania wobec edukacji domowej wnuków. Wyniki wskazują na ambiwalentny stosunek babć, z jednej strony podkreślający korzyści edukacji domowej, z drugiej zaś wyrażający obawy o osłabienie tradycyjnych mechanizmów integracji społecznej i ograniczenie kontaktów rówieśniczych. Podkreślono także zróżnicowaną rolę babć, od aktywnego wsparcia edukacyjnego po dystansowanie od procesu, co odnosi się do klasyfikacji ról międzypokoleniowych. Praca wskazuje, że edukacja domowa przesuwa odpowiedzialność za socjalizację z instytucji szkolnych na rodzinę. Rola babć jest w tym kontekście nie tylko wsparciem praktycznym, lecz także nośnikiem tradycji i norm kulturowych. Wnioski wskazują na potrzebę dalszych badań koncentrujących się na interdyscyplinarnym spojrzeniu na edukację domową, w tym na roli dziadków w różnych kulturach, możliwościach współpracy między instytucjami edukacyjnymi, a rodzinami oraz na długofalowych skutkach społecznych tej formy edukacji.

The thesis focuses on analyzing the opinions, attitudes and experiences of grandmothers regarding the homeschooling of their grandchildren with particular emphasis on the role of the older generation in the processes of socialization and education. The theoretical inspiration draws on Émile Durkheim’s concept of the school as a socially integrating institution, Talcott Parsons’ theory of the balance between particularism and universalism in socialization, and Pierre Bourdieu’s theory highlighting the role of cultural and social capital. Qualitative study was conducted among five grandmothers, using semi-structured interviews that allowed for an in-depth interpretation of the diverse attitudes and levels of engagement toward their grandchildren’s homeschooling. The findings indicate an ambivalent stance: on the one hand, the grandmothers emphasized the advantages of homeschooling, while on the other, they expressed concerns about the weakening of traditional mechanisms of social integration and the limitation of peer interactions. The study also highlighted the varied roles of grandmothers, ranging from active educational support to distancing themselves from the process, which relates to classifications of intergenerational roles. The thesis demonstrates that homeschooling shifts the responsibility for socialization from school institutions to the family. In this context, the role of grandmothers is not only practical support but also the transmission of traditions and cultural norms. The conclusions point to the need for further research focusing on an interdisciplinary perspective on homeschooling, including the role of grandparents in different cultures, the possibilities of cooperation between educational institutions and families, and the long-term social consequences of this form of education.