Fitoremediacja gleby zanieczyszczonej wielopierścieniowymi węglowodorami aromatycznymi (WWA) na przykładzie wybranych roślin

Celem pracy była ocena potencjału roślin użytkowanych rolniczo do przyspieszania procesów biodegradacji WWA zachodzących w glebach historycznie zanieczyszczonych tymi związkami. W badaniach przeprowadzonych w warunkach szklarniowych wykorzystano dwie gleby historycznie zanieczyszczone WWA (PG1 i PG2) oraz sześć roślin uprawnych (jęczmień, owies, szarłat, słonecznik, soję i groch), które uprawiano przez 90 dni. Efektywność fitostymulacji oceniono na podstawie porównania ubytku 16 WWA po 90 dniach uprawy w odniesieniu do początkowej zawartości tych związków w glebach PG1 i PG2 oraz po 90 dniach w kombinacji kontrolnej i w glebach pod uprawą roślin. We wszystkich kombinacjach stwierdzono ubytek WWA po 90 dniach doświadczenia. Porównanie pozostałości WWA w glebach w kombinacji kontrolnej i pod uprawą roślin wykazało, że zastosowanie tylko niektórych gatunków (jęczmień i słonecznik) istotnie przyspiesza rozkład WWA. Proces ten jest również uwarunkowany właściwościami gleb. Po 90 dniach w glebie PG1 pod uprawą roślin stwierdzono większą zawartość 16 WWA w porównaniu do kombinacji kontrolnej. Porównania pozostałości 10 WWA w obu glebach po zakończeniu fitoremediacji z wartościami dopuszczalnymi dla gleb rolnych określonych w przepisach krajowych nie pozwalają zaliczyć tych gleb do niezanieczyszczonych.

The aim of the study was to assess the potential of agricultural plants to accelerate PAH biodegradation processes occurring in soils historically contaminated with these compounds. The study, conducted under greenhouse conditions, used two soils historically contaminated with PAHs (PG1 and PG2) and six crop plants (barley, oats, amaranth, sunflower, soybean, and pea) cultivated for 90 days. The effectiveness of phytostimulation was assessed by comparing the loss of 16 PAHs after 90 days of cultivation with respect to the initial content of these compounds in PG1 and PG2 soils, after 90 days in the control and in the soils under cropping. In all combinations, a loss of PAHs was observed after the 90-day experiment. Comparison of PAH residues in the soils under control and cropping showed that only the use of some species (barley and sunflower) significantly accelerated PAH degradation. This process is also determined by soil properties. After 90 days, the PG1 soil under plant cultivation showed higher levels of 16 PAHs compared to the control. Comparisons of 10 PAH residues in both soils after phytoremediation with the permissible values for agricultural soils specified in national regulations do not allow these soils to be classified as uncontaminated.