Odnawialne źródła energii jako narzędzie polityki zagranicznej Chińskiej Republiki Ludowej w XXI wieku

Chińska Republika Ludowa jest obecnie drugą gospodarką świata pod względem nominalnego PKB. Na przestrzeni ostatnich 25 lat, państwo to osiągnęło bezprecedensowy rozwój sektora odnawialnych źródeł energii (OZE). Połączenie potęgi gospodarczej i dominacji technologicznej w sektorze kluczowym w erze transformacji energetycznej powiększyło przestrzeń oddziaływania Chin na arenie międzynarodowej – od ekspansji eksportowej paneli słonecznych i turbin wiatrowych, przez budowę zielonej infrastruktury w ramach Inicjatywy Pasa i Szlaku, po zacieśnianie współpracy klimatycznej z krajami Globalnego Południa. W rezultacie OZE są nie tylko filarem bezpieczeństwa energetycznego Chin, ale także instrumentem soft power, wpływów gospodarczych i technologicznych czy też narzędziem zabezpieczania dostępu do surowców krytycznych. W związku z powyższym, celem niniejszej pracy było zbadanie odnawialnych źródeł energii jako narzędzia polityki zagranicznej Chińskiej Republiki Ludowej. Analiza objęła okres po 2000 roku i skupiła się na identyfikacji sposobów, w jakie OZE są wykorzystywane jako narzędzie polityki zagranicznej i uwarunkowań umożliwiających ich instrumentalizację, określeniu celów strategicznych i opisaniu przejawów aktywności w wybranych regionach świata. W pracy dokonana została ocena skuteczności i potencjalnych implikacji wykorzystania OZE przez Chiny w relacjach międzynarodowych do osiągania celów polityki zagranicznej i budowania nowego ładu energetycznego na świecie. Wnioski ukazują energię odnawialną jako jedno z najważniejszych narzędzi współczesnej chińskiej polityki zagranicznej.

The People's Republic of China is currently the world’s second-largest economy in terms of nominal GDP. Over the past 25 years, the country has achieved unprecedented development in the renewable energy sector (RES). The combination of economic power and technological dominance in a sector that is key in the era of energy transition has expanded China’s influence on the international stage — from the export expansion of solar panels and wind turbines, to the construction of green infrastructure under the Belt and Road Initiative, to deepening climate cooperation with Global South countries. As a result, renewables have become not only a pillar of China’s energy security but also an instrument of soft power, economic and technological influence, and a tool for securing access to critical raw materials. Accordingly, this paper aimed to examine renewable energy sources as a tool of the foreign policy of the People’s Republic of China. The analysis covered the period after 2000 and focused on identifying the ways in which RES are used as a foreign policy tool and the conditions enabling their instrumentalization, determining strategic goals, and describing manifestations of activity in selected regions of the world. The study assessed the effectiveness and potential implications of China’s use of renewables in international relations to achieve foreign policy objectives and to build a new global energy order. The conclusions highlight renewable energy as one of the most important tools of contemporary Chinese foreign policy.