Shaping countries' environmental regulatory powers: investment law and ESG

W międzynarodowym prawie inwestycyjnym równowaga między ochroną inwestycji a regulacjami środowiskowymi ma kluczowe znaczenie. Traktaty inwestycyjne, zachęcając do bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ), często ograniczają autonomię regulacyjną państw przyjmujących, potencjalnie prowadząc do obniżenia standardów środowiskowych. Teza koncentruje się na tym, w jaki sposób prawo inwestycyjne przecina się ze środowiskiem, społeczeństwem i zarządzaniem (ESG) i zagłębia się w tę skomplikowaną interakcję, analizując, w jaki sposób kryteria ESG mogą złagodzić te niekorzystne skutki. W pracy przeanalizowano takie koncepcje, jak wyścig na dno i hipoteza raju zanieczyszczeń, zgodnie z którymi państwa mogą obniżać standardy środowiskowe w celu przyciągnięcia inwestycji. Analizuje również efekt mrożący, w którym groźba arbitrażu zniechęca państwa do wprowadzania surowych przepisów środowiskowych. Kryteria ESG są analizowane jako potencjalne rozwiązanie tych kwestii, opowiadając się za silniejszą integracją z praktykami inwestycyjnymi w celu dostosowania do celów zrównoważonego rozwoju. Badanie poddaje krytyce istniejące ramy regulacyjne i podkreśla potrzebę reform. Szczególny nacisk położono na unijną dyrektywę w sprawie sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSRD), która nakazuje ujawnianie szczegółowych informacji na temat wpływu przedsiębiorstw na środowisko i społeczeństwo. CSRD ma na celu zwiększenie przejrzystości i odpowiedzialności, potencjalnie przeciwdziałając efektowi mrożącemu i zapewniając państwom większą swobodę regulacyjną. W związku z tym przeanalizowano jej potencjalną rewolucyjną moc w zakresie kwestii ESG w prawie inwestycyjnym, mogącą przeciwdziałać negatywnym konsekwencjom, jakie prawo inwestycyjne może mieć dla działań regulacyjnych państwa. Podsumowując, podczas gdy prawo inwestycyjne promuje BIZ, może ono także hamować regulacje środowiskowe. Integracja solidnych kryteriów ESG i ram takich jak CSRD jest niezbędna do zbilansowania ochrony inwestycji ze zrównoważonym rozwojem, umożliwiając państwom skuteczne egzekwowanie norm środowiskowych.

In international investment law, the equilibrium between investment protection and environmental regulation is critical. Investment treaties, while encouraging Foreign Direct Investment, often constrain the regulatory autonomy of host states, potentially leading to lower environmental standards. The thesis focuses on how investment law intersects with Environmental, Social, and Governance (ESG) and delves into this intricate interplay, scrutinising how ESG criteria may mitigate such adverse impacts. The thesis examines concepts like the race to the bottom and the pollution haven hypothesis, where states may lower environmental standards to attract investment. It also explores the chilling effect, where the threat of arbitration deters states from enacting strict environmental laws. ESG criteria are analysed as a potential solution to these issues, advocating for stronger integration into investment practices to align with sustainable development goals. The study critiques existing regulatory frameworks and emphasises the need for reforms. A significant focus is on the EU's Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD), which mandates detailed disclosures on corporate impacts on the environment and society. The CSRD aims to enhance transparency and accountability, potentially counteracting the chilling effect and allowing states more regulatory freedom. It therefore analyses its potential revolutionary power in terms of ESG considerations in investment law, potentially counteracting the negative consequences that investment law may have on state regulatory actions. In conclusion, while investment law promotes FDI, it can hinder environmental regulation. Integrating robust ESG criteria and frameworks like the CSRD is essential for balancing investment protection with sustainability, empowering states to enforce environmental standards effectively.