Stalking jako nowe przestępstwo przeciwko wolności człowieka - prawnokarna charakterystyka przestępstwa uporczywego nękania (art. 190a k.k.)

Niniejsza praca magisterska poświęcona jest kompleksowej analizie przestępstwa uporczywego nękania na gruncie polskiego prawa karnego. Rozważania prowadzone w pracy obejmują istotę i charakterystykę zjawiska, ewolucję jego prawnokarnej regulacji, analizę ustawowych znamion przestępstwa, następstwa prawne popełnienia czynu oraz zagadnienia zbiegu przepisów i zbiegu przestępstw. Poza zakresem pracy pozostaje czyn zabroniony określony w art. 190a § 2 k.k., dotyczący kradzieży tożsamości. Celem opracowania jest ocena efektywności polskiej regulacji oraz udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy obecny kształt przepisów art. 190a § 1 i § 3 k.k. zapewnia ofiarom realną i wystarczającą ochronę. W pracy połączono metodę dogmatyczno-prawną z podejściem prawnoporównawczym obejmującym analizę systemów prawnych Włoch, Austrii, Belgii, Danii i Stanów Zjednoczonych. W pracy analizie poddano również znamiona ustawowe, w tym pojęcie „nękania”, znamię „uporczywości” oraz skutki przestępstwa. Omówiono także profil psychologiczny sprawców i sytuację wiktymologiczną ofiar, tryb ścigania oraz katalog sankcji karnych. Przeprowadzona analiza prowadzi do wniosku, że obowiązująca regulacja stanowi wartościowy instrument ochrony ofiar, jednak ujawnia szereg trudności interpretacyjnych wymagających interwencji ustawodawczej.

This Master's thesis is dedicated to a comprehensive analysis of the offense of stalking under Polish criminal law. The considerations presented in this work encompass the essence and characteristics of the phenomenon, the evolution of its criminal law regulation, an analysis of the statutory elements of the offense, the legal consequences of committing the act, as well as the issues of the concurrence of provisions and the concurrence of offenses. The prohibited act specified in Article 190a § 2 of the Penal Code, concerning identity theft, remains outside the scope of this study. The purpose of this thesis is to assess the effectiveness of the Polish regulation and to answer the question of whether the current framework of Article 190a § 1 and § 3 of the Penal Code provides victims with real and sufficient protection. The study combines the dogmatic-legal method with a comparative law approach, which includes an analysis of the legal systems of Italy, Austria, Belgium, Denmark, and the United States. Furthermore, the thesis analyzes the statutory elements, including the concept of harassment, the element of persistence, and the consequences of the offense. It also discusses the psychological profile of perpetrators, the victimological situation of victims, the prosecution procedure, and the catalog of criminal sanctions. The conducted analysis leads to the conclusion that the applicable regulation constitutes a valuable instrument for victim protection; however, it reveals a number of interpretative difficulties that require legislative intervention.