Ciało i słowo. Zwrot ku seksualności jako strategia emancypacyjna na przykładzie dylogii Kobieta szuka siebie Ireny Krzywickiej

W pracy przeprowadzono analizę powieści składających się na dylogię Kobieta szuka siebie, autorstwa Ireny Krzywickiej, pod kątem potencjału emancypacyjnego, jaki niosą za sobą kreacja głównej bohaterki oraz sposób przedstawienia i charakter relacji, w które kobieta wchodzi z innymi postaciami. Podstawę teoretyczną pracy stanowią wybrane teksty dotyczące myśli feministycznej autorstwa badaczek polskich oraz zagranicznych. W ich kontekście przeanalizowano także główne tezy artykułu Krzywickiej pt. Jazgot niewieści, czyli przerost stylu. Odniesiono się także do kontekstu historycznoliterackiego w postaci fenomenu „literatury kobiecej” w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Postać głównej bohaterki omawianych powieści została przedstawiona w pracy przez pryzmat nawiązywanych przez nią relacji, które prowadzą do głębokich przemian w podejściu do własnych cielesności i seksualności, a także pozwalają odnaleźć wartość w postawie altruistycznej oraz socjalistycznej idei pracy dla innych. W pracy wykazano, jak istotny, pod względem potencjału emancypacyjnego, może być zaproponowany w dylogii Krzywickiej nowoczesny, niepoddany tabuizacji sposób myślenia o kobiecej cielesności, a także seksualności. W efekcie czego zarówno w powieści, jak i w omawianym artykule czytelniczki oraz czytelnicy mogą odnaleźć obraz kobiety odważnej, wyemancypowanej, świadomej swoich pragnień, która wiedzie życie w zgodzie ze sobą.