Środowisko szkolne a rozwój teorii umysłu u dzieci w młodszym wieku szkolnym : badanie podłużne uczniów z niepełnosprawnością i bez niepełnosprawności

Niniejsza praca jest próbą analizy procesu rozwoju teorii umysłu z trzech perspektyw – szkolnej, rodzinnej i indywidualnej. Należy zwrócić bowiem uwagę na fakt, że chociaż rola czynników indywidualnych i rodzinnych w rozwoju teorii umysłu została do tej pory poddana gruntownej analizie, to jednak dotyczy ona przede wszystkim dzieci w normie rozwojowej. Nie wiadomo natomiast, czy te czynniki są podobnie istotne w odniesieniu do dzieci z niepełnosprawnością. Perspektywa szkoły jest w dotychczasowych badaniach właściwie nieobecna, wydaje się więc szczególnie istotna i warta analizy. Dlatego też oprócz cech indywidualnych związanych z niepełnosprawnością, umiejętnościami społecznymi i poznawczymi dzieci, a także cech środowiska rodzinnego, zwrócono uwagę na środowisko klasy, głównie zaś na rolę różnych form kształcenia w kształtowaniu się teorii umysłu. Z tego powodu w badaniu uczestniczą dzieci starsze niż te, które brały udział w większości dotychczasowych badań. Jest to istotne, gdyż obecnie w wielu tekstach zwraca się uwagę na potrzebę badania teorii umysłu u dzieci w okresie średniego dzieciństwa.