Portret Betsuyaku Minoru (1937-2020) jako dramatopisarza oraz rozwój jego twórczości na podstawie dramatu Wiśnie w kwiatach (Ki ni hana saku, 1980)

Betsuyaku Minoru to artysta dość mało znanym nie tylko w krajach zachodnich, ale i w Japonii. Mimo tego należy zaznaczyć, że w przyczynił się znacząco do rozwoju japońskiego teatru awangardowego – chociażby jako jeden z pionierów teatru absurdu w Japonii. Niniejsza praca poświęcona jest przedstawieniu Betsuyaku na tle reszty świata teatralnego Japonii XX wieku oraz analizie jego dramatu Ki ni hana saku (Wiśnie w kwiatach). Jej celem jest pokazanie ewolucji twórczości Betsuyaku, która według zamysłu pracy jest odzwierciedleniem zmian zachodzących w życiu artysty oraz jego poglądów na poszczególnych etapach życia. Mimo że Betsuyaku przedstawiany jest często przez badaczy jako „ojciec teatru absurdu”, jego dramatów nie można przyporządkować jedynie do tej kategorii. Dlatego praca pokazuje zarówno wkład Betsuyaku w japoński teatr absurdu, jak i jego zaangażowanie w tematykę społeczną, oraz poruszane przez artystę bieżące problemy i sprawy polityczne.

Betsuyaku Minoru is a little-known artist not only in the Western countries, but even in Japan. Nevertheless, he contributed significantly to the development of Japanese Avant-garde theatre movement. He was a pioneer of the theatre of the absurd in Japan. This paper introduces Betsuyaku as a member of Japanese theatrical society and analyses his drama Ki ni hana saku (Cherry in bloom). It aims to show the evolution of Betsuyaku's work, which is a portrayal of the changes that occurred in the artist's life simultaneously, as well as his ever-changing values. Although Betsuyaku is portrayed by researchers as 'the father of the absurd', his dramas are not only of this category. This paper shows Betsuyaku's contribution to Japanese theatre of the absurd, his community involvement, as well as his commitment to discussing political and social issues.