A corpus-based analysis of discourse markers in the spontaneous speech of English teachers with Polish as their first language

Celem niniejszego badania jest analiza użycia znaczników dyskursu w mowie spontanicznej nauczycieli języka angielskiego, dla których język polski jest językiem ojczystym. W części teoretycznej wprowadzone zostało pojęcie znaczników dyskursu osadzone w kontekście zjawiska płynności mowy i opisane zostały ich cechy, funkcje oraz czynniki, które wpływają na ich występowanie. Następnie przedstawione zostały wybrane aspekty analizy znaczników dyskursu na bazie istniejącej literatury odwołującej się do przedmiotu badań. Podstawę badania stanowi 7 wywiadów przeprowadzonych z polskimi nauczycielami języka angielskiego, które zostały zamieszczone w English Teacher Corpus (ETC). Analizie poddano trzy rodzaje wypowiedzi – monolog, dialog i opis obrazka. Każda z tych części wywiadu przeprowadzona została w języku angielskim. W części empirycznej badana jest częstość występowania 13 znaczników dyskursu i porównywane są różnice pomiędzy ich częstością w zależności od typu wypowiedzi. Ponadto opisane zostały najczęstsze funkcje badanych znaczników dyskursu oraz konteksty, w których wystąpiły. Na końcu znajduje się porównanie różnic pomiędzy znacznikami dyskursu najczęściej używanymi przez polskich nierodzimych użytkowników języka angielskiego oraz nierodzimych użytkowników języka angielskiego innych narodowości. Wyniki badania wykazują, że polscy użytkownicy języka angielskiego używają znaczników dyskursu z różną częstością, która zależy od rodzaju wypowiedzi. Stosują oni znaczniki dyskursu, które często jednocześnie pełnią liczne funkcje interpersonalne, referencyjne, strukturalne i kognitywne. Najczęściej używanymi znacznikami dyskursu są „so”, „yeah”, „you know”, „like” oraz „okay”. Wykorzystanie metody bazującej na językoznawstwie korpusowym umożliwia skuteczne przeprowadzenie zrozumiałej analizy częstości w kontekście polskich użytkowników języka angielskiego.

The aim of this thesis is to examine the use of discourse markers in the spontaneous speech of non-native teachers of English with Polish as their first language. First, the theoretical background introduces the issue of discourse markers by defining them in the context of fluency of speech, describing their characteristics, functions and factors that influence their distribution. Additionally, the theoretical part provides insight as to how the issue of discourse markers has been researched in related literature. The basis for the analysis is a sample of 7 interviews conducted with Polish speakers that can be found in the English Teacher Corpus (ETC). Three tasks from the interviews are taken under consideration, namely: the monologue, the dialogue and the picture description. Each of the three tasks was conducted in English. The empirical part is concerned with examining the frequency of occurrence of each of the 13 discourse markers, and comparing how the results differ across each of the three tasks. Moreover, the analysis investigates the most common functions that the 13 discourse markers were used to perform and the contexts they occurred in. Finally, it compares the differences between the discourse markers most frequently used by Polish non-native speakers of English and non-native speakers of English of other nationalities. The results indicate that Polish speakers of English use discourse markers with varying frequency, which differs depending on the type of task they are asked to perform. They employ discourse markers that, often simultaneously, perform numerous interpersonal, referential, structural and cognitive functions. The most frequently used discourse markers are “so,” “yeah,” “you know,” “like,” and “okay.” Employing a corpus-based approach facilitates a clear frequency analysis of discourse markers in the context of Polish speakers of English.