NATO i Unia Europejska wobec wyzwań nowego porządku bezpieczeństwa

Przedmiotem analizy w niniejszej pracy jest interakcja pomiędzy Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) a Unią Europejską (UE) w warunkach strukturalnej rekonfiguracji architektury bezpieczeństwa euroatlantyckiego w połowie lat dwudziestych XXI wieku. Punkt wyjścia rozważań stanowi spostrzeżenie dotyczące rosnącej niepewności co do trwałości i bezwarunkowości amerykańskich gwarancji sojuszniczych. W kontekście pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, zaostrzającej się rywalizacji geostrategicznej między Waszyngtonem a Pekinem oraz postępującej hybrydyzacji zagrożeń, badanie osadza dynamikę relacji NATO–UE na styku teoretycznych ujęć bezpieczeństwa międzynarodowego, analizy polityki instytucjonalnej oraz prognozowania strategicznego.

This paper analyzes the interaction between the North Atlantic Treaty Organization (NATO) and the European Union (EU) in the context of the structural reconfiguration of the Euro-Atlantic security architecture in the mid-2020s. The starting point for these considerations is the observation that there is growing uncertainty regarding the permanence and unconditional nature of U.S. alliance guarantees. In the context of Russia’s full-scale invasion of Ukraine, the intensifying geostrategic rivalry between Washington and Beijing, and the ongoing hybridization of threats, this study situates the dynamics of NATO–EU relations at the intersection of theoretical approaches to international security, institutional policy analysis, and strategic forecasting.