Bezpośrednie stosowanie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Praca skupia się wokół tematyki bezpośredniego stosowania konstytucji. Podstawą rozważań jest art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 roku, który ustanawia zasadę bezpośredniego stosowania konstytucji. Początkowe rozważania skupiają się na genezie oraz ewolucji tego pojęcia zarówno w polskiej jak i w europejskiej historii myśli prawnej, wraz z omówieniem nadrzędnej roli konstytucji w polskim porządku prawnym. Następnie skupiono się na określeniu rodzajów, podmiotowego i przedmiotowego zakresu bezpośredniego stosowania norm konstytucyjnych, z uwzględnieniem wyjątków od tej zasady. Szczególna uwaga została poświęcona wolnościom i prawom obywatelskim, gdyż przedstawiono, w jaki sposób bezpośrednie stosowanie konstytucji umożliwia ich realizację. Po teoretycznych rozważaniach praca w kolejnym rozdziale skupia się na pojęciu sądowego stosowania konstytucji - zbadano stanowisko sądów powszechnych (w tym Sądu Najwyższego), Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Trybunału Konstytucyjnego co do interpretacji tego pojęcia i przedstawiono przykłady wyroków, w których artykuły Konstytucji okazały się przydatne przy rozstrzyganiu. Część tego rozdziału skupia się wnikliwie na konflikcie podejścia co do bezpośredniego stosowania konstytucji przez sądy powszechne między SN a TK. Orzecznictwo stanowi tu kluczowy przedmiot analizy stanowisk sądów i trybunałów. Ostatnia część pracy analizuje tzw. kierownicze stosowanie konstytucji i wymienia kompetencje, jakie posiadają wybrane organy konstytucyjne w tym zakresie.