Nieświadoma autocenzura w twórczości i dziennikach Zofii Nałkowskiej

Artykuł interpretuje wybrane sceny z powieści Zofii Nałkowskiej i jej wpisy dziennikowe w kontekście sformułowanej przez Sigmunda Freuda koncepcji cenzury psychicznej, każącej pozostać niektórym wspomnieniom w nieświadomości. Inspirowana przez psychoanalizę alegoreza pozwala stwierdzić, że traumą, którą pisarka przepracowywała przez kilkanaście lat, było zabójstwo pierwszego prezydenta Rzeczypospolitej – Gabriela Narutowicza – przez Eligiusza Niewiadomskiego.

The article interprets selected scenes from Zofia Nałkowska’s novels and her diary entries in the context of Sigmund Freud’s concept of psychic censorship, which forces some memories to remain unconscious. The allegoresis inspired by psychoanalysis allows us to conclude that the trauma that the writer had been working through for several years was the assassination of the first president of the Republic of Poland, Gabriel Narutowicz, by Eligiusz Niewiadomski.