Rola dyrektywy CSDDD w przeciwdziałaniu naruszeniom praw człowieka w globalnych łańcuchach dostaw sektora odzieżowego

Praca poświęcona jest analizie oraz ocenie roli dyrektywy CSDDD w przeciwdziałaniu naruszeniom praw człowieka w globalnych łańcuchach dostaw sektora odzieżowego. Punktem wyjścia rozważań jest założenie, że naruszenia praw człowieka w branży odzieżowej mają charakter strukturalny, ponieważ wynikają ze specyfiki tego sektora, w szczególności z fragmentacji produkcji, presji kosztowej, wielopoziomowego podwykonawstwa, ograniczonej przejrzystości oraz modelu fast fashion. W pracy przeanalizowano najważniejsze kategorie naruszeń, w tym niskie wynagrodzenia, nadmierny czas pracy, niebezpieczne warunki pracy, ograniczanie wolności zrzeszania się, pracę przymusową oraz pracę dzieci. Celem pracy jest ocena, czy i w jaki sposób dyrektywa CSDDD może wpłynąć na ograniczenie wskazanych naruszeń poprzez wprowadzenie prawnie wiążących obowiązków należytej staranności. Analizie poddano zakres podmiotowy regulacji oraz jej podstawowe mechanizmy, obejmujące identyfikowanie, zapobieganie i usuwanie negatywnych skutków działalności przedsiębiorstw, a także mechanizmy skargowe, sankcje administracyjne i odpowiedzialność cywilną. Rozważania teoretyczne uzupełniono studium przypadku H&M Group, pozwalającym ocenić zgodność dotychczasowych polityk i działań przedsiębiorstwa z wymogami dyrektywy. W pracy wykazano, że unijna regulacja może stanowić istotny krok w kierunku poprawy ochrony praw człowieka, zwłaszcza poprzez przekształcenie dobrowolnych standardów odpowiedzialnego biznesu w prawnie egzekwowane obowiązki. Skuteczność dyrektywy pozostaje jednak warunkowa i zależy od rzeczywistej implementacji, jakości nadzoru oraz zdolności przedsiębiorstw do zmiany praktyk biznesowych.

This thesis is devoted to analysing and assessing the role of the Corporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD) in addressing human rights violations in the global supply chains of the garment sector. The starting point for the analysis is the assumption that human rights violations in the garment industry are structural in nature, as they arise from the specific characteristics of the sector, particularly the fragmentation of production, cost pressures, multi-tier subcontracting, limited transparency, and the fast fashion business model. The thesis examines the principal categories of violations, including low wages, excessive working hours, unsafe working conditions, restrictions on freedom of association, forced labour, and child labour. The aim of the thesis is to assess whether, and in what manner, the CSDDD may contribute to reducing the identified violations by introducing legally binding due diligence obligations. The analysis covers the personal scope of the regulation and its principal mechanisms, including the identification, prevention, and remediation of adverse impacts arising from corporate activities, as well as complaints mechanisms, administrative penalties, and civil liability. The theoretical analysis is supplemented by a case study of H&M Group, which makes it possible to assess the extent to which the company’s existing policies and practices comply with the requirements of the Directive. The thesis demonstrates that the EU regulation may constitute a significant step towards improving the protection of human rights, particularly by transforming voluntary responsible business standards into legally enforceable obligations. However, the effectiveness of the Directive remains conditional and depends on its effective implementation, the quality of supervision, and companies’ ability to change their business practices.