Studium przypadku dwudziestopięciolatka z rotacyzmem

Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu terapii rotacyzmu metodą fonetyczno-mechaniczną na poprawę wymowy oraz stan psychiczny osoby dorosłej z rotacyzmem. Badanie przeprowadzono metodą studium przypadku, co pozwoliło na szczegółową analizę problemów pacjenta i precyzyjny opis procesu terapeutycznego. Diagnoza badanego mężczyzny została przeprowadzona z wykorzystaniem Całościowego badania logopedycznego (Emiluta-Rozya, 2024) oraz kwestionariusza obrazkowego do badania artykulacji [r] zaproponowanego przez Ewę Małgorzatę Skorek w publikacji Reranie. Profilaktyka, diagnoza, korekcja (2001). Badanie wykazało rotacyzm języczkowy o etiologii wewnątrzpochodnej, funkcjonalnej, którego główną przyczyną było obniżenie sprawności języka. Mężczyzna został poddany terapii logopedycznej prowadzonej przez około pięć miesięcy od stycznia do maja 2025. Okazało się, że terapia znacząco poprawia artykulację, redukuje dyskomfort i pozytywnie wpływa na samopoczucie psychiczne pacjenta. Udało się wywołać głoskę [r] w izolacji oraz we wszystkich pozycjach w wyrazie i w każdym kontekście fonetycznym podczas ćwiczeń logopedycznych. Jednak głoska ta nie została jeszcze w pełni zautomatyzowana, ponieważ nie pojawiła się ona w mowie spontanicznej. Kluczowym rezultatem mojego badania jest potwierdzenie związku między poprawą wymowy a pozytywnymi zmianami w stanie psychicznym badanego. Oznacza to, że skuteczna terapia logopedyczna może mieć szeroki wpływ na jakość życia dorosłych z rotacyzmem. Wyniki te mogą przyczynić się do lepszego zrozumienia psychologicznych aspektów terapii logopedycznej.