The EU Energy Security in the Age of Power Rivalry

Niniejsza praca analizuje ewolucję bezpieczeństwa energetycznego Unii Europejskiej w kontekście nasilającej się rywalizacji między mocarstwami. Koncentruje się na tym, w jaki sposób presje zewnętrzne, konkurencja geopolityczna oraz transformacja energetyczna kształtowały politykę energetyczną UE i proces jej transformacji. W miarę jak energia stawała się narzędziem wywierania wpływu politycznego, bezpieczeństwo energetyczne UE było stopniowo postrzegane przez pryzmat rywalizacji mocarstw, podatności na zagrożenia oraz zależności zewnętrznej. Chociaż polityka energetyczna UE ma na celu ograniczenie podatności poprzez dywersyfikację i transformację energetyczną, zależność może ulegać przesunięciu, zamiast zmniejszać się lub całkowicie zanikać. W związku z tym praca stawia pytanie, czy odpowiedź UE na zewnętrzne zagrożenia dla bezpieczeństwa energetycznego ograniczyła jej zależność, czy też przekształciła ją w odniesieniu do dostawców, sektorów i form energii. Główny argument pracy zakłada, że UE nie przezwyciężyła w pełni swojej zewnętrznej zależności energetycznej, lecz raczej dokonała jej reorganizacji. Choć dywersyfikacja i dekarbonizacja mogą ograniczać niektóre podatności, długoterminowe bezpieczeństwo energetyczne wymaga zmniejszenia podatności w całym systemie energetycznym, a nie jedynie zmiany dostawców lub źródeł energii.

This thesis examines the evolution of European Union energy security in the context of intensifying power rivalry. It focuses on how external pressures, geopolitical competition, and the energy transition have shaped the EU’s energy policy and transition process. As energy became a political tool of influence over time, EU energy security was gradually understood through the lens of power rivalry, vulnerability, and external dependence. Although EU energy policy aims to reduce vulnerability through diversification and energy transition, dependence may shift rather than decrease or disappear. Hence, the thesis asks whether the EU’s response to external energy vulnerabilities has reduced dependence or transformed it across suppliers, sectors, and energy forms. The main argument is that the EU has not fully overcome its external energy dependence but has instead reorganized it. While diversification and decarbonization can reduce some vulnerabilities, long-term energy security requires reducing vulnerability across the entire energy system, rather than changing suppliers or energy sources.