Retoryka w pracy trenerki piłki nożnej

Praca podejmuje próbę zastosowania retoryki do analizy pracy trenerki piłki nożnej. Za metodę badawczą wybrano krytykę neoarystotelesowską. Głównym celem opracowania jest ukazanie, w jaki sposób klasyczny kanon retoryczny: inventio, dispositio, elocutio, memoria oraz actio, wpisuje się w realia codziennej praktyki trenerskiej. Szczególną uwagę poświęcono roli komunikacji werbalnej i niewerbalnej w treningu piłkarskim, podkreślając znaczenie świadomego operowania językiem, gestem, mimiką w budowaniu autorytetu trenerki oraz efektywnym przekazywaniu założeń szkoleniowych. W badaniu zwrócono uwagę na intencjonalność przeprowadzonych działań, w szczególności dostrzeżono wpływ elementów perswazyjnych w procesie rozwoju zawodników. W przeciwieństwie do innych perspektyw, ujęcie retoryczne pozwala dostrzec istotny wpływ języka w pracy trenerki piłki nożnej. Praca uwzględnia starożytną triadę retoryczną: ethos, logos, pathos. Analiza przedstawia także, iż w futbolu pojawia się przestrzeń na improwizację. To oznacza, że niektóre niezaplanowane sytuacje wymagają natychmiastowej reakcji trenerki. Ważnym aspektem opracowania jest kontekst płci. Kobiety w sztabie trenerskim wciąż stanowią mniejszość. Badanie ma stanowić zarówno odpowiedź na istniejący deficyt kobiet w sporcie jak i pełnić funkcję zbioru wartościowych porad szkoleniowych.

The paper attempts to apply rhetoric to the analysis of a female coach's work. The research method is Neo-Aristotelian criticism. The main objective of the study is to demonstrate how the classical rhetorical canon - inventio, dispositio, elocutio, memoria and actio - relates to the realities of everyday coaching practice. Particular attention is given to the role of verbal and non-verbal communication in football training, emphasizing the importance of consciously using language, gestures, and facial expressions in building the coach's authority and effectively conveying training concepts. The study highlights the intentionality behind coaching actions, especially noting the influence of persuasive elements in the process of player development. In contrast to other perspectives, the rhetorical approach reveals the significance of language in the work of a female football coach. The paper also considers the ancient rhetorical triad: ethos, logos, and pathos. The analysis also shows, that football allows space for improvisation. This means that some unplanned situations require immediate response from the coach. An important aspect of the paper is the gender context. Women still constitute a minority in coaching staffs. This study aims to respond to the existing underrepresentation of women in sport, while also serving as a collection of valuable coaching insights.