Granice oddziaływania prawa Unii Europejskiej na działalność przemysłu fast fashion prowadzoną poza terytorium państw członkowskich

Przedmiotem niniejszej pracy jest analiza granic oddziaływania prawa Unii Europejskiej na działalność podmiotów sektora fast-fashion prowadzoną poza terytorium państw członkowskich. Celem pracy jest ustalenie, w jakim zakresie i za pomocą jakich mechanizmów prawo unijne wpływa na funkcjonowanie takich podmiotów, mimo formalnego braku jurysdykcji terytorialnej wobec nich. Postawiono tezę, zgodnie z którą prawo UE wywołuje wobec podmiotów sektora fast-fashion realne, choć zróżnicowane co do charakteru i intensywności, skutki pośrednie, przy czym regulacje dotyczące sektora tekstylnego w większości tworzą dopiero przesłanki do wystąpienia efektu brukselskiego, niż stanowią jego w pełni ukształtowany przykład. W rozdziale pierwszym przedstawiono ramy teoretyczne oparte na koncepcji efektu brukselskiego Anu Bradford oraz koncepcji rozszerzenia terytorialnego Joanne Scott. Rozdział drugi zawiera uzasadnienie objęcia sektora fast-fashion szczególną regulacją unijną ze względu na jego negatywne skutki środowiskowe. W rozdziale trzecim poddano analizie ramy prawne dostępu produktów tekstylnych do rynku wewnętrznego UE, w tym wymogi chemiczne, ekoprojektowe i dotyczące etykietowania. Rozdział czwarty poświęcono wpływowi regulacji unijnych na działalność e-commerce, na przykładzie spółki SHEIN. Przeprowadzone badanie pozwoliło stwierdzić, że prawo unijne rzeczywiście wywołuje pośrednie skutki dla działalności podmiotów sektora fast-fashion w państwach trzecich, przy czym w obszarze sprzedaży internetowej większe zastosowanie znajduje koncepcja rozszerzenia terytorialnego niż klasyczny efekt brukselski.

The subject of this paper is an analysis of the limits of the impact of European Union law on the activities of fast-fashion sector entities conducted outside the territory of the Member States. The aim of this paper is to determine to what extent and through what mechanisms EU law influences the operations of such entities, despite the formal lack of territorial jurisdiction over them. The thesis posits that EU law has real, albeit varied in nature and intensity, indirect effects on fast-fashion sector entities, while regulations concerning the textile sector mostly serve only to create the conditions for the Brussels effect to occur, rather than constituting a fully-fledged example of it. Chapter One presents a theoretical framework based on Anu Bradford’s concept of the “Brussels effect” and Joanne Scott’s concept of territorial extension. Chapter Two provides a rationale for subjecting the fast-fashion sector to specific EU regulations due to its negative environmental impacts. Chapter Three analyzes the legal framework governing the access of textile products to the EU internal market, including requirements related to chemicals, ecodesign, and labeling. Chapter Four examines the impact of EU regulations on e-commerce activities, using the company SHEIN as an example. The study concluded that EU law does indeed have indirect effects on the operations of fast-fashion sector entities in third countries, although in the area of online sales, the concept of territorial extension is more applicable than the classic “Brussels effect.”