Indywiduacja via identyczność. Sprzężenie zasad indywiduacji i kryteriów identyczności

Przedmiotem niniejszej pracy jest powiązanie między dwiema podstawowymi charakterystykami przedmiotów: identycznością i indywidualnością. Indywidualność zostaje rozważona w dwóch aspektach – ontologicznym oraz epistemologicznym. Rozpatrzenie pierwszego z nich prowadzi do określenia zasady indywiduacji. Natomiast analiza drugiego z wymienionych aspektów odbywa się poprzez namysł nad funkcjami i stosowalnością kryteriów identyczności. Autorka poddaje badaniu trzy hipotezy w obrębie określonego wyżej tematu. Zgodnie z pierwszą hipotezą identyczność numeryczna stanowi podstawę dla prób przeprowadzenia indywiduacji epistemicznej. Warunkiem jej przeprowadzenia jest stwierdzenie zajścia relacji świadczących o identyczności między przedmiotami. Ze względu na odpodmiotowy charakter indywiduacja epistemiczna angażuje reprezentacje przedmiotów. Hipoteza druga dotyczy prawomocności kryteriów identyczności. Autorka wykazuje, że kryteriom identyczności należy nadać funkcje epistemiczno-semantyczne. Analiza kryteriów identyczności pozwala przyrównać ich użycie z przeprowadzeniem indywiduacji epistemicznej. Ostatnia hipoteza odnosi się do istotności indywiduacji metafizycznej dla nabycia przez przedmiot identyczności numerycznej. Zasada indywiduacji zostaje określona jako egzemplifikacja formy przedmiotu. Egzemplifikacja opisana jako zaistnienie przedmiotu stanowi podstawę dla identyczności numerycznej, którą odróżniono od tożsamości, mającej swój odpowiednik w formie przedmiotu. Tematyka pracy odpowiada zagadnieniom kluczowym dla metafizyki rozumianej jako docieranie do struktury rzeczywistości. Omówienie zależności między indywiduacją a identycznością pozwala zrozumieć strukturę przedmiotów oraz zależności ontyczne miedzy rozważanymi przedmiotami.

The subject matter of this thesis is the interconnection between two primary characteristics of objects: identity and individuality. Two aspects of individuality are being considered – ontological and epistemological one. The inquiry into the ontological aspect leads to determination of the principle of individuation. Whereas the analysis of the second aspect takes route through reflection on functions and applicability of identity criteria. The Author examines three main hypotheses concerning the relationship between identity and individuation. According to the first one, the foundation of epistemic individuation is numerical identity. One particular condition is imposed on that conduct. The condition holds that to individuate an object one needs to assert an identity of it through noticing that there obtains a criterial relation. Due to its subjective nature, epistemic individuation occurs within representations of objects. The second hypothesis addresses the validity of identity criteria. The Author argues that identity criteria are best viewed as serving epistemological and semantic functions. The analysis of criteria of identity provides means to compare their usage to the process of epistemic individuation. The last hypothesis concerns the importance of metaphysical individuation for the determination of numerical identity of an object. The principle of individuation is defined as the exemplification of an object’s form. Exemplification, understood as the object’s coming into existence, provides the basis for its numerical identity. The notion of sameness equivalent to the concept of form of an object is introduced. Research issues of the thesis corresponds to key problems in metaphysics seen as a discipline revealing the fundamental structure of reality. Examining the relationship between individuation and identity allows one to understand the structure of objects and relations of ontological dependency between them.