"Historia scholastica" Piotra Comestora jako summa dziejów biblijnych

Piotr Comestor stworzył swoje dzieło zatytułowane Historia scholastica, które jest szczegółowym komentarzem sensu literalnego Biblii, w połowie XII w. Pełniło ono rolę podręcznika używanego do odczytywania i dyskusji w czasie studiów teologicznych. Praca opiera się na wykładach, które Piotr prowadził jako mistrz teologii w szkole katedralnej w Paryżu i jest skomponowana w formie obszernego podręcznika. Jako komentarz literalnego sensu Biblii streszcza i interpretuje wszystkie księgi historyczne Pisma Świętego: od księgi Genesis (stworzenie świata) do Ewangelii i Dziejów Apostolskich (życie Jezusa i działalność apostołów). Całość podzielona jest na 21 ksiąg i 861 rozdziałów. Najstarszy rękopis przechowywany obecnie w Polsce (Biblioteka Jagiellońska sygn. 436) powstał pod koniec XII w. i należy do grupy najstarszych zachowanych manuskryptów. Inne odpisy znajdują się w kolejnych kilku polskich bibliotekach. Grono czytelników Historii rosło nie tylko z powodu rosnącej liczby odpisów. Wkrótce zaczęły powstawać jej skrócone wersje. Zazwyczaj były to wyciągi stworzone na własne potrzeby i nie były nigdy, albo bardzo rzadko, kopiowane. Inaczej stało się w przypadku tekstu zatytułowanego "Historia Veteris et Novi Testamenti", którego kopie można znaleźć w wielu bibliotekach. Wszystko wskazuje na to, że wyciąg powstał w końcu 13 w. i powiela, w skróconej wersji, treść oraz strukturę (podział na księgi i rozdziały) Historii szkolnej.