Komunikacja werbalna i niewerbalna w działaniach polityków: Analiza przypadków

Praca magisterska poświęcona jest analizie komunikacji werbalnej i niewerbalnej w działaniach polityków na przykładzie dwóch przywódców: byłego prezydenta USA Joe Bidena oraz prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego. Celem badania było zrozumienie, w jaki sposób słowo, gest, mimika i inne elementy mowy ciała wpływają na kształtowanie wizerunku politycznego oraz na odbiór społeczny i medialny. W części teoretycznej przedstawiono definicje komunikacji, jej funkcje oraz rolę w dyskursie politycznym. Szczególną uwagę przeznaczono specyfice komunikacji politycznej, która łączy wymiar racjonalny (argumentacja, retoryka, język perswazji) i emocjonalny (gesty, intonacja, postawa), jak również wykorzystaniu mediów masowych i społecznościowych w budowaniu narracji politycznej. Analiza porównawcza Bidena i Zełenskiego bazuje się na pięciu kryteriach: autoprezentacja i wygląd zewnętrzny, gesty i mimika, styl wypowiedzi, środki perswazji oraz odbiór społeczny i medialny. Wyniki badań pokazują, że Biden częściej odwoływał się do tradycyjnej retoryki, podkreślając doświadczenie i autorytet, natomiast Zełenski świadomie wykorzystuje elementy komunikacji kryzysowej i retorykę bliskości, akcentując solidarność, jedność i wspólną walkę. Praca dowodzi, że skuteczność komunikacji politycznej zależy od umiejętnego łączenia elementów werbalnych i niewerbalnych, dostosowania do kontekstu kulturowego oraz strategicznego wykorzystania mediów. Przeprowadzone badania pozwalają lepiej zrozumieć proces kształtowania wizerunku politycznego oraz znaczenie komunikacji w budowaniu zaufania społecznego i legitymizacji działań politycznych. Wnioski z pracy mają charakter praktyczny, ponieważ wskazują, jak świadome użycie języka i mowy ciała może wspierać skuteczność działań polityków w przestrzeni publicznej.

The master’s thesis is devoted to the analysis of verbal and non-verbal communication in the activities of politicians, using the example of two leaders: former U.S. President Joe Biden and the President of Ukraine, Volodymyr Zelenskyy. The aim of the study was to understand how words, gestures, facial expressions, and other elements of body language influence the shaping of political image as well as social and media perception. The theoretical part presents definitions of communication, its functions, and its role in political discourse. Particular attention is paid to the specificity of political communication, which combines a rational dimension (argumentation, rhetoric, language of persuasion) with an emotional one (gestures, intonation, posture), as well as the use of mass and social media in constructing political narratives.

The comparative analysis of Biden and Zelenskyy is based on five criteria: self-presentation and appearance, gestures and facial expressions, speech style, means of persuasion, and social and media reception. The research findings show that Biden relied more frequently on traditional rhetoric, emphasizing experience and authority, while Zelenskyy deliberately employs elements of crisis communication and rhetoric of closeness, highlighting solidarity, unity, and common struggle. The thesis demonstrates that the effectiveness of political communication depends on the skillful combination of verbal and non-verbal elements, adaptation to cultural context, and strategic use of the media.

The conducted research makes it possible to better understand the process of shaping a political image and the importance of communication in building social trust and legitimizing political actions. The conclusions have a practical dimension, as they indicate how the conscious use of language and body language can enhance the effectiveness of politicians’ activities in the public sphere.