Ähnlichkeiten und Unterschiede zwischen der ersten und zweiten Generation vietnamesischer Diaspora in Deutschland anhand von Sachbüchern und Autobiografien

Wietnamczycy w Niemczech należą do najmniej licznych mniejszości narodowych. Po raz pierwszy pojawili się na terenie kraju w latach 1950-1980. Większość z nich zaaklimatyzowała się, założyła rodziny, w których dzieci od najmłodszych lat obcują na co dzień w dwóch skrajnie odmiennych kulturach: niemieckiej i wietnamskiej. Ta kulturowa kombinacja doprowadziła do powstania u nich hybrydowej tożsamości. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie różnic pomiędzy pierwszym a drugim pokoleniem wietnamskiej diaspory we współczesnych Niemczech. Praca jest podzielona na pięć rozdziałów i wiele podrozdziałów. Część teoretyczna zawiera cel i hipotezę, metodologię badań, opis metod badawczych oraz stan badań. Część analityczna stanowi główny moduł pracy, przedstawia tło historyczne, podzielone na historię migracji Wietnamczyków w byłej NRD, uchodźców wietnamskich w byłej RFN oraz sytuację tejże społeczności po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku. Drugą część rozdziału analitycznego poświęcono szczegółowej analizie dwóch pokoleń: pierwszego, czyli pokolenia migrantów i drugiego, czyli dzieci urodzonych i wychowanych na terenie Niemiec. Analiza została przeprowadzona na podstawie aspektów z życia codziennego, takich jak edukacja, kariera, integracja z niemieckim społeczeństwem, komunikacja, wychowanie, nastawienie do języka niemieckiego i wietnamskiego, polityka, prawo, kultura, obyczaje oraz religia. Zarówno wietnamscy migranci, jak i ich młodsi rodacy odcisnęli piętno na niemieckiej gospodarce oraz niemieckim społeczeństwie. Niemniej jednak niewiele się mówi o tej mniejszości, zarówno w codziennych przekazach dziennikarskich, jak i w literaturoznawstwie. Wietnamczycy są relatywnie nieliczną grupą i jedną z najlepiej umiejących się zintegrować, o dość wysokim wskaźniku pracowitości i ambicji, a zarazem niewyróżniającą się pośród pozostałych mniejszości w Niemczech, w szczególności młodsze pokolenie, które coraz częściej utożsamia się z niemiecką społecznością.

The Vietnamese in Germany are one of the least numerous national minorities. They first arrived in the country between 1950 and 1980, and most of them settled down and formed families, with their children interacting from an early age with two distinctly different cultures: German and Vietnamese. This cultural combination has led them to develop a hybrid identity. The aim of this thesis is to illustrate the differences between the first and second generation of the Vietnamese diaspora in today's Germany. The paper is divided into five chapters and many subchapters. The theoretical part includes the aim and hypothesis, the research methodology, a description of the research methods and the research state. The analytical section is the main module of the thesis and contains the historical background, sectioned into the history of Vietnamese migration in the former GDR, Vietnamese refugees in the former FRG and the situation of this community after the reunification of Germany in 1990. The second part of the analytical chapter was focused on a detailed analysis of two generations: the first, the migrant generation, and the second, the children born and raised in Germany. The analysis was conducted on the basis of aspects from everyday life, such as education, career, integration into German society, communication, upbringing, attitudes towards the German and Vietnamese languages, politics, law, culture, customs and religion. Both Vietnamese migrants and their younger countrymen have left their mark on the German infrastructure and on German society. Nevertheless, there is very little reported on this minority, either in daily journalistic coverage or in literary studies. The Vietnamese are a relatively small group and one of the best able to integrate, with a fairly high rate of diligence and ambition, yet undistinguished from other minorities in Germany, particularly the younger generation, who increasingly identify with the German community.

Die Vietnamesen in Deutschland zählen zu den am wenigsten zahlreich vertretenen nationalen Minderheiten. Sie kamen zwischen 1950 und 1980 ins Land, die meisten von ihnen sich akklimatisierten und Familien gründeten, in denen ihre Kinder von klein auf tagtäglich mit zwei völlig unterschiedlichen Kulturen konfrontiert sind: der deutschen und der vietnamesischen. Diese kulturelle Kombination brachte sie dazu, eine hybride Identität zu entwickeln. Das Ziel dieser Arbeit ist es, die Unterschiede zwischen der ersten und der zweiten Generation der vietnamesischen Diaspora im heutigen Deutschland darzustellen. Die Arbeit wurde in fünf Kapitel und zahlreiche Unterkapitel unterteilt. Der theoretische Teil umfasst das Ziel und die Hypothese, die Forschungsmethodik, eine Beschreibung der Forschungsmethoden und den Forschungsstand. Der analytische Teil ist das zentrale Modul der Arbeit und stellt den historischen Hintergrund dar, unterteilt in die Geschichte der vietnamesischen Migration in der ehemaligen DDR, die vietnamesischen Flüchtlinge in der ehemaligen BRD und die Situation dieser Gemeinschaft nach der deutschen Wiedervereinigung im Jahr 1990. Der zweite Teil des analytischen Kapitels widmete sich einer detaillierten Analyse von zwei Generationen: der ersten, der Migrantengeneration, und der zweiten, der in Deutschland geborenen und aufgewachsenen Kinder. Die Analyse basierte auf Aspekten des täglichen Lebens, wie Bildung, Karriere, Integration in die deutsche Gesellschaft, Kommunikation, Erziehung, Einstellungen zu Deutschen und Vietnamesen, Politik, Recht, Kultur, Bräuchen und Religion. Sowohl vietnamesische Migranten als auch ihre jüngeren Landsleute hinterließen ihre Spuren in der deutschen Wirtschaft und der deutschen Gesellschaft. Nichtsdestotrotz wird über diese Minderheit wenig berichtet, weder in der täglichen journalistischen Berichterstattung noch in der Literaturwissenschaft. Die Vietnamesinnen und Vietnamesen sind eine relativ kleine Gruppe und eine der integrationsfähigsten, die sich durch einen hohen Grad an Fleiß und Ehrgeiz auszeichnet und sich dennoch nicht von anderen Minderheiten in Deutschland unterscheidet, insbesondere nicht von der jüngeren Generation, die sich zunehmend mit der deutschen Bevölkerung identifiziert.