Wpływ sztucznej inteligencji na wycenę własnej pracy przez ilustratorów samozatrudnionych

Poniższa praca spróbuje zbadać wpływ ma popularyzacji generatorów graficznych opartych na sztucznej inteligencji, na proces wyceny pracy przez ilustratorów. Bazą empiryczną przyjętą w analizie stanowi sześć wywiadów pogłębionych z samozatrudnionymi ilustratorami. Perspektywą teoretyczną obraną jest teoria pracy relacyjnej Viviany Zelizer. Efekty badania wskazują, że ilustratorzy dostrzegają obecność i rozwój AI na rynku, jednak nie prowadzi to do istotnych zmian w ich strategiach wyceny. Wpływ sztucznej inteligencji na stabilność zatrudnienia oraz liczbę zleceń postrzegany jest jako znikomy, a ilustratorzy częściej deklarują gotowość do poszukiwania alternatywnych źródeł dochodu niż do modyfikowania wyceny swojej pracy. Z perspektywy pracy relacyjnej, negocjowanie granic relacji i cen zależy w dużej mierze od typu klienta. Szczególne znaczenie w relacjach z klientem odgrywa zaufanie, także w kontekście zapewnień o niekorzystaniu ze sztucznej inteligencji podczas procesu twórczego. Choć wpływ AI na relacje z klientami jest zauważalny, wydaje się on nieznaczny w porównaniu do innych czynników wyznaczających społeczno-ekonomiczne ramy tych relacji. Aspekt relacyjny pracy stanowi jeden z głównych czynników chroniących ilustratorów przez wpływem sztucznej inteligencji, przed koniecznością zmiany strategii wyceny, bądź modelu biznesowego.