Air-Ground Communication: The Teaching of Aviation English with AI-Assisted Corpus-Informed Exercises

Niniejsze badanie koncentruje się na analizie aeronautycznej komunikacji między pilotami a kontrolerami ruchu powietrznego. Język lotniczy nadal stanowi przedmiot badań ze względu na ciągły rozwój i istotną rolę, którą odgrywa w zapewnianiu bezpieczeństwa publicznego. Badanie podzielone jest na dwie części: 1) opracowanie korpusu lotniczego języka mówionego i glosariusza z najczęściej występującymi terminami i kolokacjami oraz 2) stworzenie Mini Kursu Lotniczego Języka Angielskiego opartego na przygotowanym korpusie z wykorzystaniem dużych modeli językowych (LLMs). Celem badania było zidentyfikowanie najczęściej stosowanej terminologii w rozmowach między pilotami a kontrolerami, która jednocześnie jest najbardziej przydatna na wczesnym etapie nauki języka, oraz zastosowanie jej w ćwiczeniach gramatyczno-leksykalnych przeznaczonych dla obu tych grup zawodowych przygotowujących się do szkolenia językowego, bądź egzaminów. W pracy opisano proces opracowywania korpusu, który obejmował selekcję, kategoryzację oraz transkrypcję nagrań dźwiękowych rejestrujących rozmowy z kokpitu. Na jego podstawie został stworzony słownik zawierający 110 terminów i kolokacji wraz z przykładami ich użycia, który podzielono na trzy sekcje dotyczące standardowej procedury nawigacyjnej, problemów technicznych oraz przypadków medycznych. Przedstawiono również proces testowania dwóch dużych modeli językowych do tworzenia zadań w celach edukacyjnych. Sztuczna inteligencja wykazała zdolność do generowania treści charakterystycznych dla specjalistycznego dyskursu lotniczego. Wymagała kontrolowania głównie w zakresie wykorzystania w ćwiczeniach materiału referencyjnego – glosariusza, co było najbardziej problematyczne. Stworzenie nowych zadań gramatyczno-leksykalnych umożliwiło uzupełnienie luk zidentyfikowanych w wybranych podręcznikach do nauki lotniczego języka angielskiego dostępnych w sprzedaży. Niniejsze badanie wzbogaca istniejącą literaturę w dziedzinie specjalistycznego języka (ESP) i jego metod nauczania oraz dużych modeli językowych (LLMs) i ich wykorzystania w dydaktyce.

This study focuses on the analysis of aeronautical communication between pilots and air traffic controllers (ATCOs). Aviation language remains a topic of research due to its constant evolution and the critical role it plays in public safety. The study is divided into two parts: 1) the development of a spoken aviation language corpus and a glossary of frequently used terms and collocations, and 2) the formulation of a Mini Aviation English Course based on the corpus with the assistance of Large Language Models (LLMs). The aim of the study was to identify frequently used terminology in conversations between pilots and ATCOs, which is also crucial at the initial stage of learning Aviation English. The research also aimed to use the selected terminology in the lexico-grammatical exercises dedicated to both professional groups preparing for language training or examination. The process of the corpus development, which involved selection, categorization and transcription of audio materials recording cockpit conversations, was described in this study. Based on the corpus, the glossary containing 110 terms with illustrative examples of their use within standard navigational procedure, technical failures, and medical emergencies was compiled. The process of testing LLMs for task creation for educational purposes was also described in this study. Artificial intelligence showed capability of generating content characteristic of specialised aviation discourse. It required supervision primarily in terms of incorporating reference material (the glossary) into the exercises – which was the most troublesome for LLMs. The creation of new exercises helped to address deficiencies in the selected Aviation English coursebooks available in the market. The research contributes to the field of English for Specific Purposes (ESP) and its teaching methods, as well as the use of LLMs in education.