Przynależność do grup mniejszościowych a zdrowie psychiczne osób głuchych i ze społeczności LGBT+

Celem pracy było porównanie jakości życia, nasilenia objawów depresji oraz poziomu stresu mniejszościowego wśród czterech grup badawczych – głuchych osób heteroseksualnych, głuchych osób LGBT+, słyszących osób heteroseksualnych oraz słyszących osób LGBT+ – aby określić, w jaki sposób różne tożsamości mniejszościowe wpływają na te wskaźniki zdrowia psychicznego. Badanie objęło 103 osoby dorosłe (powyżej 18. roku życia), w tym osoby głuche oraz osoby należące do społeczności LGBT+. Wyniki przeprowadzonego badania pozwalają sformułować kilka istotnych wniosków: (1) przynależność do grupy mniejszościowej, zarówno w odniesieniu do osób głuchych, jak i osób LGBT+, nie determinuje jednoznacznie jakości życia ani poziomu stresu mniejszościowego w badanej próbie; (2) dane jakościowe podkreślają centralne znaczenie czynników relacyjnych i środowiskowych oraz poczucia sprawczości dla dobrostanu psychicznego jednostki: dostęp do wspierających relacji, poczucie wpływu na własne życie oraz jakość otoczenia społecznego odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu poziomu stresu i ogólnego funkcjonowania; (3) osoby słyszące identyfikujące się jako LGBT+ charakteryzowały się wyższym nasileniem objawów depresyjnych niż osoby głuche heteroseksualne.