Symbolika śmierci w ,,Vade-mecum” Cypriana Norwida

Celem pracy jest przedstawienie Norwidowskiego obrazu śmierci w kontekście towarzyszącej mu symboliki. Analiza hermeneutyczna liryków została wzbogacona o rozważania dotyczące wątków biograficznych, socjologicznych i kulturowych. Zadaniem, które postawiła sobie autorka dysertacji, jest próba odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób śmierć została ukazana w „Vade-mecum” oraz jaką rolę w kreowaniu jej obrazu odegrały symbole. Praca została podzielona na cztery rozdziały. Trzy początkowe ukazują symbole, które można utożsamić ze śmiercią, a także te, które mogą ją zapowiadać lub jej współtowarzyszyć. W pierwszym z rozdziałów zostały omówione treści związane z naturą. Drugi koncentruje uwagę na symbolice „przejścia”, drogi, którą trzeba pokonać, by zakończyć pielgrzymowanie w świecie doczesnym. Trzeci dotyczy ,,dopełnienia ofiary”, przemiany warunkującej życie wieczne. Ostatni rozdział jest natomiast poświęcony Norwidowskiemu rozróżnieniu między ,,śmiercią” a ,,zgonem”. Analiza pozwala zorientować się, że śmierć w poetyce wierszy Norwida jest zjawiskiem niezwykle złożonym, a przy tym starannie przemyślanym. Okazuje się zwieńczeniem życia, miarą i wyznacznikiem jego wartości.

The aim of the work is to present Norwid's image of death in the the context of the accompanying symbolism. The hermeneutical analysis of the lyrics has been enriched with an assessment of biographical, sociological and cultural themes. The task that the author of the dissertation has set herself is to attempt to answer the question of how death was presented in Vade-mecum and the reason for creating its image, which has been represented by symbols. The work was consecutive in four chapters. Three initial symbols that can be identified with death, as well as those that may portend or accompany it. The first chapter is devoted to discussing the content related to nature. The second remarks on the symbolism of passage, the path that must be overcome to finish pilgrimaging in mortal world. The third concerns commiting a sacrifice, which occurs in medical life. Whereas the last chapter includes Norwid's distinction between death and decease. The analysis allows to see that death in the poetics of Norwid's verses is multifaceted universal, and at the same time deeply deliberate. It emerged to be the culmination of life, the measure and determinant of its value.