Zasiłek chorobowy w Polsce w okresie pandemii COVID-19

Globalna pandemia COVID-19 okazała się ogromnym wyzwaniem zarówno dla społeczeństwa, jak i gospodarki, zarówno w Polsce, jak i na całym świecie. Miała ona również duży wpływ na funkcjonowanie polskiego systemu ubezpieczeń społecznych, uwidaczniając jego problemy, które w normalnych, przedpandemicznych warunkach nie były dostrzegalne. Ubezpieczeni mający kontakt z wirusem SARS-CoV-2 byli w trudnej sytuacji materialnej i finansowej. Przedmiotem niniejszej pracy jest zrozumienie jaki wpływ miała pandemia na wypłacanie zasiłku chorobowego. Głównym problemem badawczym było pytanie: Czy pandemia miała realny wpływ na wysokość absencji chorobowej? Z uwagi na powyższe problemy, celem pracy jest zbadanie, czy zasiłek chorobowy w takiej formie, w jakiej funkcjonował przed pandemią, był w stanie zrekompensować utracone zarobki ubezpieczonych w okresie ich niezdolności do pracy z powodu choroby, kwarantanny lub izolacji w latach 2020-2023 oraz czy ten model zasiłku sprawdził się w praktyce. W niniejszej pracy wykazano, że struktura absencji chorobowej zmieniła się drastycznie w wyniku sytuacji epidemiologicznej. Do napisania pracy wykorzystano między innymi studia przypadków z raportów pt. absencja chorobowa w latach 2019-2024. Z analizy wynika, że zasiłek chorobowy w stanie prawnym sprzed pandemii okazał się niewystarczający wobec problemu absencji ubezpieczonych. Dlatego ustawodawca poprzez wprowadzenie tzw. Tarcz Antykryzysowych, wdrożył wiele nowych rozwiązań, aby ustabilizować sytuację wszystkich ubezpieczonych i próbować zrównać sytuację ubezpieczonych obowiązkowo i dobrowolnie. Wnioski z pracy wskazują, że pandemia znacząco wpłynęła na poziom absencji chorobowej w Polsce i zmieniła sposób w jaki Polacy obecnie korzystają ze zwolnień lekarskich. Trend się odwrócił i po pandemii zwiększył się udział krótszych, a częstszych zwolnień.