Legal framework of the trans-European transport network as an instrument for facilitating modal shift to rail

Niniejsza praca magisterska ma na celu dokonanie analizy prawnych uwarunkowań polityki transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) w celu ustalenia, czy stanowi ona instrument osiągnięcia przesunięcia modalnego na rzecz kolei. Realizacja tego zamierzenia badawczego odbywa się poprzez interpretację instrumentów prawnych przewidzianych w polityce TEN-T w zakresie ich roli w promowaniu transportu kolejowego, jak również poprzez zbadanie praktyki ich wdrażania. Po pierwsze, analiza strukturalna polityki TEN-T ujawnia szeroki wachlarz instrumentów prawnych, które upoważniają instytucje Unii Europejskiej do kształtowania transeuropejskiej sieci transportowej zgodnie z celami Unii. Instrumenty te są jednak uzależnione od skutecznej koordynacji właściwych podmiotów publicznych i prywatnych. Następnie, analiza wytycznych TEN-T, mechanizmów finansowych oraz innych powiązanych aktów prawnych wykazuje silne i narastające zaangażowanie na rzecz zwiększenia udziału modalnego kolei, co znajduje odzwierciedlenie w treści przepisów prawnych. Badanie realizacji polityki TEN-T prowadzi jednak do odmiennych wniosków. Obecny stan projektów kolejowych w ramach TEN-T czyni wysoce nieprawdopodobnym osiągnięcie przez tą sieć celów Unii w zakresie przesunięcia modalnego. W konsekwencji praca dochodzi do wniosku, iż polityka TEN-T może być postrzegana jako instrument osiągnięcia przesunięcia modalnego na rzecz kolei w sensie formalnym, lecz nie w sensie materialnym. W związku z tym praca postuluje konieczność podjęcia dalszych działań na szczeblu Unijnym.

This thesis aims to analyse the legal framework of the trans-European transport network (TEN-T) policy in order to determine whether it constitutes an instrument for facilitating a modal shift to rail. The research pursues this objective by interpreting the legal instruments enshrined in the TEN-T policy with regard to their role in promoting railway transport, as well as by examining their implementation. First, a structural analysis of the TEN-T policy reveals a wide range of legal instruments that empower EU institutions to shape the trans-European transport network in line with the Union’s objectives. These instruments, however, are dependent on the effective coordination of the relevant public and private actors. Subsequently, an analysis of the TEN-T guidelines, financial mechanisms, and other associated legal acts demonstrates a strong and increasing commitment to increasing the modal share of railway transport, as reflected in the wording of the legal provisions. The examination of the implementation of the TEN-T policy, however, leads to rather different conclusions. The current state of TEN-T railway projects makes it highly unlikely that the network will meet the EU’s modal shift objectives. Consequently, the thesis concludes that the TEN-T policy may be regarded as a tool for facilitating a modal shift to rail in a formal sense, but not in a material sense. Accordingly, the paper proposes that further actions need to be taken at the EU level.