Przyswajalność neologizmów przez użytkowników języka polskiego (z grup wiekowych do 25. i od 50. roku życia) – na podstawie badania ankietowego dotyczącego wybranych jednostek z Obserwatorium Językowego UW

Praca jest badaniem przyswajalności neologizmów – rozumianej jako zbiór kryteriów (zetknięcie się użytkowników z neologizmem, częstość używania neologizmu przez użytkowników, sposób rozumienia i definiowania neologizmu przez użytkowników oraz poziom wyrażanej aprobaty neologizmu przez użytkowników) określających ich szansę na ustabilizowanie się w leksyce. Badanie zostało przeprowadzone metodą ankiety skierowanej do dwóch grup wiekowych: młodszej (do 25. roku życia) i starszej (od 50. roku życia). Odpowiedzi ankietowanych pozwoliły wyciągnąć wnioski na temat tego, które jednostki spośród dwudziestu wybranych do badania z Obserwatorium Językowego UW są najlepiej przyswojone – ogółem oraz osobno dla każdej z grup – i jakie ich cechy o tym zadecydowały. Kluczowe dla wysokiej przyswajalności okazało się między innymi to, czy neologizm zapełnia lukę w leksyce, czy ma przejrzystą, zrozumiałą strukturę i czy skraca wypowiedź; rozróżniającymi grupy wiekowe czynnikami okazały się rodzimość jednostki (zapożyczenia są przeważnie lepiej przyswajane przez młodszych użytkowników) oraz pole tematyczne, do którego ona należy.